Gisteren naar een bar geweest om te vragen of ze geen werk hebben voor me. Over 2 maanden openen ze een een soort van bistro, en ze zouden mij graag erbij hebben. Want ze zoeken nog iemand die meerdere talen spreekt. Maar 2 maanden is wel nog een beetje lang. Ik houd mijn opties open...
Bij het naar buiten gaan, heb ik me vergist van trede en heb ik mijn voet omgeslaan. Een grote trede, dus een grote val. Ik voelde èn hoorde het 'spokken' in mijn enkel. De eerste 5 minuten reikte de pijn tot boven mijn knie. Zonder mank te lopen, kan ik niet gaan. Mijn enkel zit gezwollen en ik kan flexie noch extensie uitvoeren (om het met grote woorden uit te drukken). Mijn voet proneren en supponeren lukt evenmin, maar de stand met de minste pijn, is toch een klein beetje geproneerd. Het best voel ik me als mijn voet gefixeerd is. Stevig op de grond òf in rekverband. Gisteren een Dafalghan genomen, en ook al zalf gesmeerd (Fastum 2,5% gel met Ketoprofene). Als het morgen niet verbeterd is, ga ik naar dokter. Want vandaag doet mijn voet nòg meer zeer dan gisteren. Volgens mij is dat niet echt een goed teken!?
Hier in Italia, heerst er een grote mentaliteit van diensten. Daarmee wil ik zeggen, als iemand je een bepaalde dienst bewezen heeft, dat zul je een dienst moeten terugdoen. Alle contacten die een Italiaan heeft, gebruikt hij ook. En dat merk je heel sterk. Dagelijks krijg ik te horen: Ik heb een vriend die dit of dat zou kunnen doen. Zo krijg ik gratis ijsjes, gratis koffie, hoef ik niet te wachten de rij, allemaal afhankelijk met wie ik mee ben. Hih. Zo ga ik zaterdag mee met een groepje naar een soort van nightclub, maar die 's avonds dient als resaurant met randevenementen. In die club staat er één grote viptafel. Raad eens wie er daar gaat aanzitten ;-), En onbetaalde film is ook al geen probleem.
Nu, overal waar ik ga, om werk te vragen, zeggen ze me hetzelfde, ik moet eens terugkeren rond Pasen. Want voorlopig zijn er geen toeristen genoeg, en werken ze enkel met al bestaand vast personeel. Volgens mij zit Firenze hier al stampvol van de toeristen, maar blijkbaar is dat nog niets in vergelijking wat in de zomer moet komen. Overal zie je groepjes Chinezen of Zuid-Amerikanen. Elke groep met hun eigen gids. Ook gisteren las ik in de krant dat de Universiteiten hier door 1/3 worden bezet door buitenlanders. De projecten die ze volgen (zoals Erasmus) kunnen ze in het Engels volgen. Dus barweinig van die buitenlanders spreken Italiaans. Ik heb één dag flyers uitgedeeld met een Deens meisje die hier al van september zit, en ze spreekt maar 3 woorden Italiaans: buongiorno, mangiare, grazie en waarschijnlijk het woord vino ook wel, hih
Bon, ik ga een douchke pakken en mijn voet verzorgen
Dikke zoen
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten