Dinsdag, de 26e, was mijn voet al iets beter. Nog steeds een beetje gezwollen, maar de pijn was al heus verminderd. Aan het busstation, vertellend aan Marzio, dat mijn voet al veel verbeterd is. “Ik kan hem al goed bewegen zonder pijn, kijk!” Op het moment ik dat zeg, en ondertussen mijn voet suppineer, schiet er weer iets in mijn voet. Direct weer helemaal opgezwollen, en een portie immense pijn erbij. Na een andere afspraak, naar het ziekenhuis gegaan. Na een 3 kwartier wachten, me kunnen inschrijven, en ik kreeg te horen dat ik op zijn minst 3 uur zou moeten wachten. Dat heb ik er nu ook wel niet voor over! Ik wacht nog tot morgen, en overmorgen beslis ik dan wel of ik naar een dokter ga. Naar de farmacia gegaan, en daar alles uitgelegd, en ze hebben me zalf meegegeven, en ik moet mijn voet zo warm mogelijk houden.
Nu mams mijn pakje heeft opgestuurd, maak ik uitdrukkelijk gebruik van alles. De Libelle heb ik al helemaal uitgelezen, mijn bril brengt me rust wanneer ik het nodig heb, mijn diploma kan ik altijd gebruiken, en nu ook mijn kookboek! Uiteindelijk maak ik telkens mijn eigen creaties, maar het is toch wel handig om kleine trucjes of combinaties te kennen.
Zaterdag, op de ‘house-warming’ van een Braziliaans koppel, ben ik te weten gekomen dat je in de publieke scholen gratis Italiaanse les kunt volgen. Ik heb al een paar keer gekeken op ’t internet, en telkens prijzen van €200, en dat maar voor enkele lessen. Deze echter, is gratis, en is vanuit een publieke school. Ze startten in september, maar ik ben gaan praten met de leerkracht, en mijn niveau is hoog genoeg om in te springen. Ik mag zelf naar ‘de klas met niveau’. Dinsdag en donderdag, telkens van 15:00 – 18:00. Nu alleen maar hopen dat het te combineren valt met werken. Uiteindelijk zijn deze lessen heel belangrijk voor me, dus kan ik het niet zomaar laten vallen. Als ik uiteindelijk met kinderen wil werken, zal ik de taal meer dan goed moeten kunnen beheersen! En hoe langer ik wacht om lessen te volgen, hoe moeilijk het zal worden om de juiste Italiaanse uitspraak te krijgen.
Vandaag sollicitatiegesprek in Scandicci voor een winkelketen The End. Duimen maar.
Groetjes
dinsdag 26 februari 2008
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten