Firenze, de volgende dagen

Juist dié week, was het een culturele week, alle musea met gratis ingang. Ervan profiteren dus! Een beetje Firenze opsnuiven...

Firenze

Maurizio had na het terugkeren van Napoli nog 4 dagen verlof. We hebben de gelegenheid genomen om eens de toerist uit te hangen in het centrum. Alle bekendste plaatsen hebben we gedaan. In volgorde;
- Ponte Vecchio (oude brug)
- Juweliers
- Ijsje hoort er natuurlijk ook bij
- Duomo met de koesten (soort kathedraal)

Napoli !!!!

Een paar foto's van Napoli. Hier in Possilipo krijg je een zicht over de ganse stad.

Met onze privé-gids Mauri natuurlijk

















Hier is ongeveer het moment waar ze probeerden het fototoestel te nemen.
Met Kimtje en Evelien. Evelien heb ik 'indertijd' nog leren kennen op spes-ski. Ook mams moet haar kennen. Ze heeft nog een zus Emelie, als ik mij niet vergis, de namen blijven me nog steeds moeilijk. En achter de skiweek zijn ze nog es bij ons thuis geweest, en ze wonen in Snellegem.
Het was een beetje windering daar. Kun je het merken?

Het zicht vanop mijn (toekomstige) job.













Deze lieve duif kwam op een middag gewoon de keuken binnen gevlogen. Nu komt hij iedere dag op bezoek, tot aan het balkon welteverstaan












De georganiseerde wasspelden...










Maurizio die me wil leren bonen eten.
Ik zou zeggen: goed geprobeerd, maar niet geslaagd.
Hij heeft ook een film gemaakt van het moment wanneer ik ervan proef. Hih, is alsof een slechte reclame, waarin ik probeer te doen alsof ik het lust, tot het moment het me te veel wordt, hihi.
Poverino, ie heeft zo hard z'n best gedaan...

praktische zaken van het leven

Weet je, telkens als ik de was ophang, moet ik denken aan Gerda. Vraag me niet waarom, maar ik zorg er telkens voor dat de kleuren van de wasspelden overeen komen, hih. En als ik op het einde niet goed uitkom, dan begin ik als het ware opnieuw.

Mijn stofzuigertje heb ik ook al goed kunnen gebruiken. Hier in Italia is er immense veel stof. Elke dag moet ik ergens wel iéts doen. Misschien komt dit wel doordat de ramen en deuren hier veel meer open staan, of door de sort vloer, maar stof is er zeker en vast!
Raar maar waar, maar ze hebben hier een gans andere methode van kuisen.
Eerst en vooral, stofzuiger gebruiken ze hier niet echt. Meer gewoon de borstel.
Om dan te dweilen, gebruiken ze allemaal zo’n zwabber, en dat is het! Achteraf met de trekker? Ik denk dat dat word zelf niet bestaat in het Italiaans. Daarna droogdweilen? Als het weer wat tegenvalt, wordt deze methode wel toegepast. Maar een goed absorberende dweil, zoals wij dat kennen, bestaat hier niet. De dweilen hier, zijn als soort van handdoeken. Na één maal heen en weer getrokken te hebben, is die doorweekt, en moeilijk om helemaal droog te wringen. Om dan verder droog te dweilen, blijven er natuurlijk natte strepen over. Gelukkig is de lente hier stilletjes aan, op aan het komen, en heb je zelf de tijd niet om droog te dweilen want er is niets meer om te drogen. Hih.

Mijn fiets is een heel ander verhaal! Ik heb één rem doorgetrokken, en mijn achterrem die is supersteeg. Ik moet al van 100m op voorhand anticiperen en mijn rem al proberen aan te spannen. Mijn rechterhand en –vingers doen echt pijn! Eens ik dan eindelijk die rem een beetje heb kunnen aanspannen, remt de fiets dan natuurlijk maar minimaal. Als ik niet gauw kijk om de remmen te herstellen, slijt ik al mijn schoenen (die ik dus voorlopig gebruik als ‘menselijke rem’). Ook mijn achterband staat een beetje plat, maar klagen doen we niet hoor!

Niet alleen de manier waarop ze hier eten, maar ook wat ze hier eten is verschillend met de Belgische gewoontes. Eerst en vooral, wordt hier dus een stuk brood gebruikt in plaats van een mes. Maar ze eten hier ook heel andere groentes. Groenten die wij ook wel kennen, maar zelden eten. Ik ben niet zeker van de Nederlandsstalige benamingen, (daarom leg ik ook effe uit hoe het eruit ziet) maar ze eten hier onder andere veel Artisjok (gelijk een groene bloem) en venkel. (een witte bol, gelijk een grote ajuin, maar aan de top met stengels). De artisjok is een heel peuzelwerk, de venkel wordt veel in de salades gebruikt. En nog een vraagje, doen wij dat normaal ook; zout op de salade?

Mmm, vandaag spaghetti gegeten met een saus van mosselen, tomaten en peperoncino!!! Aanrader!

Napoli

Van vrijdagnacht tot woensdagnamiddag in Napoli gezeten.
De stad verkend, de zee gezien, en natuurlijk veel gegeten.
Op Pasen een werkelijke maaltijd van een Italiaanse mamma gegeten. Met aperitiefjes, voorgerecht, primo, secondo, terzo en nog een dolce. Primo bestond bijvoorbeeld uit zelfgemaakte ravaioli. Die avond helemaal zelf bereid, ongelooflijk!

In de namiddag, na het eten, rond een uur of 16:00 naar het centrum getrokken om Kim op te zoeken. Hij die op Erasmus in Salerno zit. Plezant om nog es tegen een Belg te praten, en die ik dan nog eens ken! Echt content om hem terug te zien!

Pasquetta ben ik op restaurant geweest met een paar vrienden. Nòg eens zoveel gegeten. Ongelooflijk!!

Dinsdagavond samen met Gigi, zijn vriendin en Maurizio vis en een echte Napolitaanse pizza gegeten.

Van vuilnis heb ik niet teveel gemerkt. Toch niet zoals ze het op het nieuws zeggen en tonen. De containers zitten tamelijk vol, maar het is niet dat het tot op het midden van de straat ligt.

Qua gevaar heb ik wel iets op te merken...
We waren dus met vier in het centrum: Kim, een vriendin, Maurizio en ik. We waren bezig met foto's trekken langs het strand. Een beetje verder stonden 3 gasten te praten met 2 gasten op scooter. Op een gegeven moment verdwijnen de 2 scooters en komen die 3 gasten naar ons toe. In 'traag Italiaans' stellen ze ons voor om een foto te trekken van ons, en wij dan van hen.
Maurizio zegt: "ok" en néémt het toestel uit hun handen om een foto te nemen. Het toestel was een oud toestel zonder bijzonder merk en de batterij was plat. Maurizio geeft het toestel terug, en die type reikt zijn hand uit en zegt: "nu neem ik ene van jullie". Maurizio zegt dat het niet nodig is en stop toestel in zijn jaszak. De type blijft aandringen en Maurizio begint in het Napolitaans te zeggen dat het niet nodig is, dat hij zelf de foto wel kan trekken. Toen zijn die 3 vertrokken en de 2 scooters kwamen terug.
Ze gingen dus het toestel nemen en doorgeven aan de scooterman die er dan vandoor zou gegaan zijn...

Jammergenoeg mijn fototoestel in Firenze vergeten. maar Kim zou een paar foto's moeten hebben, eventjes geduld dus.