Dag 1 - vrijdag

Rond 14:00 komen we aan en eten we een heerlijke vissalade. We praten wat bij en installeren ons in mijn oude kamer. Rond 17:00 gaan we naar paps om daar te aperitieven en te eindigen met een avondmaal.

Wat was het heerlijk om mijn ouders terug te zien. En ook om te zien hoe tevreden ze waren om ons te zien!

Wat slapen we heerlijk die nacht!

Dag 2 - zaterdag

Oma gaan bezoeken samen met Wiebetje, een oude gewoonte, hih! Tegen de middag zijn we met Stefaan, mams, Sharon en Joyce naar Brugge getrokken om daar te eten. Vriendelijke serveerster die haar uiterste best doet om Italiaans te spreken.

Dag 3 - zondag

Middageten bij paps. Een HEUSE maaltijd. Om 12:00 begonnen met de aperitief, om uiteindelijk om 20:00 te eindigen met het dessert. Ondertussen ook even met z’n allen binnengesprongen bij Meme en Pepe, om onze maag te laten rusten, dachten we ;-)

Dag 4 – 5 – 6 – maandag – dinsdag – woensdag

2 nachten Amsterdam! Een pracht van een stad!
Woensdagnamiddag eten we mama’s stoofvlees in de tuin,

en ‘s avonds vertrekken we met Wiebetje naar Oostende, de zee gaan opsnuiven.

Dag 7 – donderdag

Rustige dag, we bezoeken nog tante Nadine en we eten bij oma witloof in kaas- en hespsaus. ‘s Avonds gaan we naar de Spinning waar we napraten met Julie, Stefanie, en… Pieter .

Dag 8 – vrijdag

08-08-08 de trouw!!!

‘s Morgens na de manicure vertrekken Sharon en ik met mams naar de kapper. Een trio naast elkaar! Intussen gaan de ‘venten’ gaan aperitieven. Een martini met een chocomelk ;-)

Officieel getrouwd

Nog es nieuwe grootouders erbij...

En een knappe zus! (Maar in wiens naam spreek ik nu?!)

Om één of andere reden kon Joyce niet afkomen…

Ons gaan omkleden en daar komt de familie, allemaal tesamen aan de deur bellen. Na de aperitief naar het gemeentehuis getrokken om dan te eindigen in Damme. Heerlijk, familie samen!

Dag 9 – zaterdag

Iedereen nog gaan groeten (jaja, met de tranen erbij) en Hup, daar vertrekken we weer…

PS: bijna elke maaltijd dat we gegeten hebben, was met frietjes erbij, Belgen he!!

Donderdagochtend, ik word wakker gemaakt door het vervelende geluid van de wekker: 06:00 ‘s morgens…
Na 10 minuten stap ik m’n bedje uit en maak ik in vermufte toestand een koffie klaar. 3 uur later zal Maurice hetzelfde ritueel ondergaan om uiteindelijk een uur later op het werk te arriveren.

Na een lastige ochtend kom in thuis en begin direct het huis op orde te zetten. Ik maak de valiezen en laad de auto. Voor ik het weet is het 16:00 en staat Maurice al aan de deur. Ik maak nog vlug een thermos koffie en de thermische zak met eten wordt klaargemaakt.

Terwijl ik de laatste stukken in die prachtige auto laad, legt Maurice nog vlug het zeil over de moto.

En HUP, daar gaan we!!!

Direct de autostrade op en daar botsen we direct op een immense file. Na een uur filerijden wil ik de broodjes bereiden. Na hopeloos zoeken achter de thermische zak, beseffen we dat ik die op het muurtje aan huis heb laten staan.

En HUP, daar gaan we de autostrade af en botsen we ook in tegenrichtig op een immense file. Een ander uur gaat voorbij. Bij onze terugkomst staat de zak er gelukkig nog, en nemen we eerst een half uur pauze in de zetel.

En HUP, daar gaan we weer!!!
Een lange, vermoeiende reis. Vooral voor Maurice, in heb moeite om wakker te blijven in de auto, zonder succes probeer ik mijn ogen open te houden… Eens in Zwitserland aangekomen rond middernacht parkeren we ons op een parking om te slapen. Het hotel aan de overkant was te kostelijk. Voor mij geen probleem, maar Maurice kan de slaap niet vatten. Na een uur geeft ie de moed op, neemt een koffie en gaat de straat terug op, in de bergen aangekomen, verwelkomt hem een heus onweer! De bliksemstralen vliegen langs de auto heen, stortregen, wind…
En ik? Ik word wakker door de eerste zonnestralen en besef niet hoe, waar en wanneer.

Nog 2 uur te gaan, Maurice is bekaf en ik wat uitgerust. Ik neem het stuur over dus.
Na een half uur rijden… FILE. Ongeluk nabij Neufchateau. Iedereen moet autostrade af en langs boerewegen worden we naar 2 afritten verder geleid. Die laatste 2 uur werden er dus meer dan 4!

Ik rijd de autostrade af, maak Maurice wakker (gelukkig voor hem van de file, zo kon ie langer slapen) en laat de GSM rinkelen naar Mams. Ik rijd de Wellewaarde in. De ‘claxon’ is alle toeren! En daar staat Mams op de oprit samen met Wiebetje! Ook ons Julie komt direct afgelopen.

Heerlijk, we zijn aangekomen…

(om even van onderwerp te veranderen: een paar foto's van Amsterdam)