Een druk bezette stad - 1 bepaalde duif - en Tamara
Je kunt het al bijna raden zeker?
Maandag heeft een duif op mij 'gepoept'. Gelukkig niet in het gezicht, maar op de mouw van mijn vest. Dit wil daarom niet zeggen dat het voor mij minder 'schifo' (vies) was.
Het walgen stond me nader dat het lachen, zoals voor Marzio het geval was.
Nu, volgens de Italianen brengt het poepen van een duif op je, geluk...
Dus het werd wachten geblazen op mijn 'fortuna'.
Gisteren, dinsdag, belde Marzio me op vanop zijn werk.
Hij vroeg of het goed was voor me dat 'Gesù Christo' (Luca) mee zou komen om te eten --> natùùrlijk!
Ik dus naar de markt en beenhouwer om de inkopen.
Een uurke later belt Marzio opnieuw, deze keer op de vragen of 'pescolino' (Francesco) ook mag meekomen. --> natuurlijk!
Opnieuw naar de beenhouwer dus.
Nog een half uurke later belt Marzio me wééral op... Met veel spanning neem ik de telefoon op, verwachtende dat er weer iemand zou uitgenodigd zijn. Gelukkig was het gewoon om te vragen of ie nog iets moest meebrengen.
Ik heb een 'mista' van brochettes, paprika, wortels en rijst met mozarella gemaakt. Onze jongens waren voldaan, hih. Gisterenavond hebben Lorenzo en ik dan 1,5 uur aan de telefoon 'gehangen' om over vanalles te praten. Voorlopig heeft de griep, maar praten ging blijkbaar wel nog.
Vandaag, woensdag, heb ik eindelijk mijn geluk van de duif gevonden, en de dag is nog maar half voorbij... Vroeg opgestaan. Naar centrum in een soort van bistro om te vragen of ze nog iemand kunnen gebruiken om er te werken EN positief antwoord gekregen! Nog geen JA, maar ik mag één dezer dagen mijn curriculum binnenbrengen en dan een afspraak maken om te praten met de manager en nog een 2de persoon, waarvan ik de precieze functie niet van ken. Ze kunnen allesinds iemand gebruiken, wat al iets goed is...
Daarna, voor mijn auto...
Voor degene die het nog niet weten...
Mijn bewijs van de keuring staat op een ander nummerplaat dan ik heb.
Ik kan hier dus geen toelating krijgen om mijn auto te parkeren, want het is het verkeerde nummer. En ook qua regeling en dergelijke natuurlijk.
Vandaag dus naar een kennis gegaan van Marzio. Hij werkt niet bij de keuring, maar op een plaats waar ze de dingen regelen rond papierwerk, rond verandering van nummerplaten en zulks... Hij heeft mn documenten gekopieerd, want het is natuurlijk niet zo evident om alles te kunnen begrijpen voor hem, als het in het Nederlands staat. Morgen belt hij me op, maar heeft er voorlopig alle vertrouwen in dat hij tot een oplossing komt. Die oplossing zal waarschijnlijk dus verandering van nummerplaat zijn. Dan moet ik hier naar de keuring en mijn auto staat in Italia ingeschreven.
Als ik niet verander van nummerplaat, moet ik terugkeren naar Belgie, terug naar de keuring, en weer terug naar Italia. En dat zou NU moeten zijn. Zoals je je het waarschijnlijk kunt inbeelden heb ik daar niet echt zin in, wanneer ik wéét dat ik zowiezo mijn nummerplaat binnen de 6 maanden moet veranderen. Ik kan het dat evengoed nu doen, niet?
Nu juist frietjes met kip en salade gegeten...Ook hier is dat dus te verkrijgen :-)
Morgen kan ik mee met een kennis naar een 'vakantiehuis' gaan kijken, of het eventueel iets voor Paps en Annemie zou zijn. Anders zoek ik nog even verder, want volgens mij is het toch beter een beetje verder in de 'campagna'.
Ik ben blij om te horen dat oma haar zo goed kan bezighouden,
ik vraag me af of Stefaans huis al is verhuurd,
hoe het is met Saartje en haar gevoelens
hoe het gaat met Julie op haar werk,
het het gaat met meme en pepe
en ik mis het om naar de spinning te gaan
Het is allesinds altijd leuk om een berichtje of een mailtje te ontvangen van het Belgenland.
Ik lees het telkens met veel genot!
Dikke zoen
Bacio!
woensdag 13 februari 2008
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten