i suoi ...

Donderdagavond 2 oktober zijn de ouders van Maurice toegekomen in Firenze. Het was al 2 jaar geleden dat ze hier niet geweest waren en hadden ons huis nog niet gezien.

Ze zijn met de trein toegekomen in Firenze Rifredi en Maurice is ze rond 1900 gaan ophalen. Eens toegekomen, met kilo's bagage zijn ze zich al direct beginnen settelen.
Ze hadden kilo's vlees meegenomen, ricotta, mozzarella, paprika's, aubergines, courgettes, vis, enzovoort...
Direct alles volgeladen in de frigo. En ik was juist naar de markt geweest de dag ervoor. We hadden hen gezegd niet te veel mee te nemen, maar jah, dat zijn ouders zeker?
Uiteindelijk zijn we geslaagd om alles in te laden. Na een rondleiding te geven in het huis en 2 babbels hebben we verse Ricotta (mmmmmmmm) gegeten met een salade en "la rustica"
's Avonds ben ik dan begonnen met al het vlees apart te verpakken en zo in de overvolle diepvries te steken.
Vrijdag moest Mauri gaan werken, want als ie verlof zou genomen hebben, tellen zaterdag en zondag ook mee. Wij drie zijn naar de markt geweest. Een grote markt, in het historisch centrum van Signa. Buiten voedsel vind je er ook kleren, gordijnen enzovoort.
's Middags (na hun middagdutje) hebben we de vis gekuist en Maurice is vroeger thuis gekomen.
Vis gegeten en babbel babbel babbel.
Degene die Maurice kennen, weten dat het een grote babbelaar is, wel, hij heeft dat van z'n mamma, ;-)

Zaterdag zijn we al vroeg beginnen koken en naar Ikea getrokken om een kastje te kopen voor de microwave en 's namiddags vertrokken naar Firenze.



Zondag weer vroeg beginnen koken. 's Middagsen zijn de de bergen dicht bij ons huis ingetrokken dan weer inkopen gaan doen.
in de bergen

Maandag ben in om mn rontgenfoto's geweest (en heb dus astma-aanvallen door allergie)

Dinsdag heeft Maurice verlof genomen en zijn we met z'n allen naar Siena en Volterra getrokken.










Woensdagochtend zijn ze dan vertrokken met mijn auto.

che bella vita !!!

Nu we FastWeb hebben, is het echt veel plezanter.
Het is in de eerste plaatst gemakkelijker om werk te zoeken (ook al heb ik voorlopig nog niets gevonden). Maar de belangrijkste reden is het contact met de familie.
Dagelijks maak ik "videocalls".

En ook als ik niet veel tijd wil verliezen, dan kan ik ondertussen ook strijken (is het niet Elena? :-D )

Om alles effe duidelijk te maken:
- als ik op msn "zo terug" sta, wil dat zeggen dat ik rondloop in huis, maar eventueel wel kan horen als iemand met me begint te spreken;
- als ik op "afwezig" sta, wil dat zeggen dat ik (effe) uit huis ben.

vermagerd - verdikt

Overal waar ik naartoe ga, vertellen ze me allemaal dat ik vermagerd ben. In Belgie, Napoli, vrienden, en op het werk. En ze hebben ook gelijk. De laatste keer dat ik me gewogen heb, was in Napoli, begin september. En het bewijs was er; ondertussen al 6 kg vermagerd.

In tegenstelling daarvan...

Overal waar Maurice toekomt, vertellen ze hem allemaal dat hij verdikt is. En ook hier hebben ze ook gelijk. Iets van 8 kg is hij aangekomen.

Het grote verschil?
Overdag is er niet veel verschil. Beiden eten we niet echt veel. Een broodje of een pasta over de middag. 's Avonds eten we vanzelfsprekend hetzelfde. Maar meneer eet nogal vlug, en als hij gedaan heeft, begint hij mee uit mijn bord te peuzelen. Zo eet ik minder, en hij meer. 2 uur na het avondmaal (dan is het ondertussen al 2230) stapt hij naar de koelkast toe, op zoektocht naar iets lekkers.
Dan eet hij of het restje van het avondmaal dat ik altijd bewaar voor hem, OM MEE TE NEMEN NAAR WERK DE VOLGENDE DAG, of eet hij koekjes, cornflakes ecc.
Dan staat hij ook nog es 's nachts op om weer ergens een prul te eten.

FastWeb

Vanmorgen om 0800 stond de werkman aan ons deur. Wij; wakker gemaakt van de deurbel. We stonden er dus vre fris bij... Om 0900 heeft diezelfde werkman ons achtergelaten met een draadloos internet. EINDELIJK.

Nu kan ik eindelijk op het internet, ook vòòr 1800, en zonder dat Maurice er is. Want als hij thuiskomt, naast hem begroeten, ruim ik eerst de boel op die hij laat rondslingeren. Daarna koken en eten, en uiteindelijk plof ik vermoeid neer in de zetel. Te lui om de computer aan te steken, de ogen te moe om nog naar het scherm te kijken.

Ik zeg het nu al zo lang, maar hopelijk kan ik nu eindelijk meer aan mijn Blog werken!

Vrijdag 26 sept. rontgenfoto's laten nemen van mijn borstkast. Mijn huisarts heeft een 'cyclus van astma' gehoord in mijn longen en dan nog die aanslepende hoest. Kan dus ook zijn dat ik astma krijg van een allergie.

Zaterdag heb ik dan uiteindelijk mijn laaste werkdag achter de rug gehad. Na veel gegroet en veel gezoen uiteindelijk thuis geraakt en ben ik direct begonnen met het 'huisvrouw-zijn'.

Groetjes en tot gauw!!

PS: was ik nog vergeten te zeggen; De foto's die op de Blog staan, kun je gemakkelijk uitvergroten door op de foto zelf te klikken... Zo zie ik er nog 'echter' uit. Hihihi

Dag 1 - vrijdag

Rond 14:00 komen we aan en eten we een heerlijke vissalade. We praten wat bij en installeren ons in mijn oude kamer. Rond 17:00 gaan we naar paps om daar te aperitieven en te eindigen met een avondmaal.

Wat was het heerlijk om mijn ouders terug te zien. En ook om te zien hoe tevreden ze waren om ons te zien!

Wat slapen we heerlijk die nacht!

Dag 2 - zaterdag

Oma gaan bezoeken samen met Wiebetje, een oude gewoonte, hih! Tegen de middag zijn we met Stefaan, mams, Sharon en Joyce naar Brugge getrokken om daar te eten. Vriendelijke serveerster die haar uiterste best doet om Italiaans te spreken.

Dag 3 - zondag

Middageten bij paps. Een HEUSE maaltijd. Om 12:00 begonnen met de aperitief, om uiteindelijk om 20:00 te eindigen met het dessert. Ondertussen ook even met z’n allen binnengesprongen bij Meme en Pepe, om onze maag te laten rusten, dachten we ;-)

Dag 4 – 5 – 6 – maandag – dinsdag – woensdag

2 nachten Amsterdam! Een pracht van een stad!
Woensdagnamiddag eten we mama’s stoofvlees in de tuin,

en ‘s avonds vertrekken we met Wiebetje naar Oostende, de zee gaan opsnuiven.

Dag 7 – donderdag

Rustige dag, we bezoeken nog tante Nadine en we eten bij oma witloof in kaas- en hespsaus. ‘s Avonds gaan we naar de Spinning waar we napraten met Julie, Stefanie, en… Pieter .

Dag 8 – vrijdag

08-08-08 de trouw!!!

‘s Morgens na de manicure vertrekken Sharon en ik met mams naar de kapper. Een trio naast elkaar! Intussen gaan de ‘venten’ gaan aperitieven. Een martini met een chocomelk ;-)

Officieel getrouwd

Nog es nieuwe grootouders erbij...

En een knappe zus! (Maar in wiens naam spreek ik nu?!)

Om één of andere reden kon Joyce niet afkomen…

Ons gaan omkleden en daar komt de familie, allemaal tesamen aan de deur bellen. Na de aperitief naar het gemeentehuis getrokken om dan te eindigen in Damme. Heerlijk, familie samen!

Dag 9 – zaterdag

Iedereen nog gaan groeten (jaja, met de tranen erbij) en Hup, daar vertrekken we weer…

PS: bijna elke maaltijd dat we gegeten hebben, was met frietjes erbij, Belgen he!!

Donderdagochtend, ik word wakker gemaakt door het vervelende geluid van de wekker: 06:00 ‘s morgens…
Na 10 minuten stap ik m’n bedje uit en maak ik in vermufte toestand een koffie klaar. 3 uur later zal Maurice hetzelfde ritueel ondergaan om uiteindelijk een uur later op het werk te arriveren.

Na een lastige ochtend kom in thuis en begin direct het huis op orde te zetten. Ik maak de valiezen en laad de auto. Voor ik het weet is het 16:00 en staat Maurice al aan de deur. Ik maak nog vlug een thermos koffie en de thermische zak met eten wordt klaargemaakt.

Terwijl ik de laatste stukken in die prachtige auto laad, legt Maurice nog vlug het zeil over de moto.

En HUP, daar gaan we!!!

Direct de autostrade op en daar botsen we direct op een immense file. Na een uur filerijden wil ik de broodjes bereiden. Na hopeloos zoeken achter de thermische zak, beseffen we dat ik die op het muurtje aan huis heb laten staan.

En HUP, daar gaan we de autostrade af en botsen we ook in tegenrichtig op een immense file. Een ander uur gaat voorbij. Bij onze terugkomst staat de zak er gelukkig nog, en nemen we eerst een half uur pauze in de zetel.

En HUP, daar gaan we weer!!!
Een lange, vermoeiende reis. Vooral voor Maurice, in heb moeite om wakker te blijven in de auto, zonder succes probeer ik mijn ogen open te houden… Eens in Zwitserland aangekomen rond middernacht parkeren we ons op een parking om te slapen. Het hotel aan de overkant was te kostelijk. Voor mij geen probleem, maar Maurice kan de slaap niet vatten. Na een uur geeft ie de moed op, neemt een koffie en gaat de straat terug op, in de bergen aangekomen, verwelkomt hem een heus onweer! De bliksemstralen vliegen langs de auto heen, stortregen, wind…
En ik? Ik word wakker door de eerste zonnestralen en besef niet hoe, waar en wanneer.

Nog 2 uur te gaan, Maurice is bekaf en ik wat uitgerust. Ik neem het stuur over dus.
Na een half uur rijden… FILE. Ongeluk nabij Neufchateau. Iedereen moet autostrade af en langs boerewegen worden we naar 2 afritten verder geleid. Die laatste 2 uur werden er dus meer dan 4!

Ik rijd de autostrade af, maak Maurice wakker (gelukkig voor hem van de file, zo kon ie langer slapen) en laat de GSM rinkelen naar Mams. Ik rijd de Wellewaarde in. De ‘claxon’ is alle toeren! En daar staat Mams op de oprit samen met Wiebetje! Ook ons Julie komt direct afgelopen.

Heerlijk, we zijn aangekomen…

(om even van onderwerp te veranderen: een paar foto's van Amsterdam)

bezoek

11 - 12 - 13 juli hebben we weer bezoek gehad.
Het koppel dat getrouwd is in Milano is afgekomen voor het weekend. De vrouw 4 maand in verwachting van een tweeling. Met een buik als ene van 8 maand zwanger! De manieren ook...
vrijdagavond vis gaan eten op restaurant met live-orchestra. Zaterdag dan naar een reuzecomplex van zwembaden gegaan. Een olympisch zwembad buiten èn binnen, tal van brubbelbaden, glijbanen en natuurlijk een gans gazon om de bronzeren. Perfect dat ik juist vrij was de zaterdag, de zondag had ik de laten en zijn zij ook 'smorgens vertrokken.

morgen, 21 juli komt Kim op bezoek. zijn valiezen staan hier nog, want hij heeft ersamus gedaan bij Napoli en had teveel valiezen om terug mee te brengen. Nu is ie op reis met een paar vrienden en komt de valiezen ophalen en blijft eten.

Il culo rosso

Het weekend van 28 en 29 juni zijn we naar de zee gegaan. Dicht bij Grosseto, een beetje dalend van Firenze.
De kleine tent genomen, tesamen met de bbq en bikini en vertrokken met de auto.Via de GPS van de gsm zijn we ‘uiteindelijk’ aangekomen rond 14:00. Ik zeg weldegelijk ‘uiteindelijk’ want ook al hadden we de GPS, Maurice slaagt er steeds in om toch een andere (verlengde) weg te vinden. – Ik herken dat van ergens – hihihi.

In een overdriven hitte de tent van 8” opgezet en direct een duik in de zee genomen, op 2 passen van de camping. Wat deed dat deugd! Niet alleen het afkoelen, maar ook eindelijk in de zee plonzen. Het moment dat je je ‘dood’ waant in de zee (op de rug drijvend, armen en benen gespreind, hoofd achteruit) is het moment dat je aan niets denkt. Geen zorgen, geen gedachten.
Na twee uur zon, een wandeling gemaakt langs de zee en gaan douchen. Rond 20:00 de kolen van de bbq aangestoken, op een verboden plaats, maar waar wel 20 man staan met hun bbq.
Het ingevroren vlees, de groeten en wijn samen met ijs goed kunnen bewaren in een thermische zak. Alles was perfect ontvroren. Kalkoen, aubergines, courgettes, alles op de bbq, een salade van tomaten met alle kruiden erbij, olie, look, wat wil je nog meer? Om 23:00 beginnen eten en daarna weer een wandeling langs de dijk gemaakt.

De volgende ochtend, zoals iedereen op de camping ontwaakt om 8:30 in een ongeloofelijke hitte.
Alles in de auto gelaten en weer naar het strand, misschien ook wel wat te veel.
Om 13:00 konden we het niet meer houden van de hitte, ook al sprongen we elke 5 minuten de zee in. Gaan douchen en vertrokken richting Signa, in een auto zonder air-condition. Aangekomen ‘a casa nostra’ voelden we beide een ongelooflijk brandend gevoel. Kleren uit, douche genomen, en voor de Spiegel eindelijk beseft. VERBRAND. Hij; gezicht en schouders, ZIJ; benen en de poep.
Alles volledig rood. Die avond hebben we wel nog 3 andere verfrissende douches genomen.
De nacht was ook wat rusteloos, vooral omdat het hier niet te veel afkoeld ‘s nachts.
De volgende ochtend was er nog steeds een beetje brandend gevoel, maar al veel beter.
Veel aftersun, en kledij die de verbrande delen bedekt…

Sorry sorry voor de lange wachttijd!!!

10 giorni di ferie (20 mei '08)

10 dagen vrij van werk door de wissel van contract. 10 dagen om eventueel ook al op zoek te gaan naar een ander werk vanaf September, 10 dagen die veel te vlug zijn voorbijgegaan.

10 dagen genomen om het huis goed te kuisen. 10 dagen om nog documenten in orde te brengen.

10 dagen van zowat alle kleine werkjes, 10 dagen waren te kort om werk te zoeken…

Back in town

Hehe, vanuit het nieuwe huisje hebben we eindelijk terug internet.

De laatste weken zijn nogal hectisch geweest met de verhuis en dergelijken.

Vooral omdat de week van de verhuis, Maurizio lekker in Napoli zat voor 2 huwelijken.

Ondertussen zat ik op logement bij het Braziliaans koppel en iedere dag vòòr of nà het werk ging ik telkens gepakt en gezakt met de trein van het oude huis naar het nieuwe huis.

Eens Mauri terugwas, helemaal opgeladen na een week relax, was ik volledig uitgeblust.

Ondertussen zijn we al goed gesetteld in ons nieuw huisje. Nog een paar dingen te kopen. We zijn gisteren onder andere ook naar Ikea geweest. Een meubel voor de schoenen gekocht, een snijplankje en nog een paar andere kleine spulletjes.

Alles vlug moeten kopen want we zijn nogal laat aangekomen. Eerst en vooral omdat we een klein dutje gedaan hebben tot een uur of 19:00.

Daarna, in tegenstelling tot Paps die de weg niet terugvind VAN Ikea, zijn wij gemist in de weg NAAR Ikea. Toegekomen om 20:00 en zo hadden we maar een uur niet meer.

De volgende keer kopen we ook gordijnen, een kastje voor buiten voor borstels en dergelijke en nog een paar kleine dingen waar ik nu niet opkom.

Woensdag komt Oma en Tante Lieve langs.
Hehe, wat een avontuur e!

Julietje, laat me vlug nog eens iets weten e ;-)

Ah, en Mams, kun je anders het kleine blauwe kaartje in het fototoestel meegeven met oma? De Memory Card. Zo kan ik er een paar foto's voor je opzetten.
En zet jij die van Venezia erop, zo hoef je ze niet door te sturen...

Wyntha, hopelijk kun je eens afkomen.

Foto's zijn voorlopig nog niet gelukt, internet werkt te traag. Ik probeer het een ander keer.

Dikke zoen voor iedereen

mancano pochi giorni

Wiiii, nog een paar daagjes en we kunnen intrekken in onze nieuwe woning!!!
Normaal gezien mogen we morgen ons contract ondertekenen, en wie weet krijgen we al direct onze sleutel. Je kunt niet geloven hoe fel ik hiernaar verlang!

Het enige probleem is dat we nog geen wasmachine hebben, en nog groter probleem: geen water, gas en electriciteit. Moet nog aangesloten worden. Zal dus verhuizen worden, maar nog tot de 5e mei slapen in oud huis. Hopelijk tegen dan alles aangesloten. Want alles hier op het Italiaans gemak e! Voorlopig kunne we altijd bij vrienden terrecht ook!

Een ander probleemke: Mauri moet naar 2 huwelijken in Napoli in de week van 6mei.
Mijn eerste week dus direct alleen. Maar als er nog steeds geen electriciteit is en dergelijke, dan logeer ik een weekje bij het Brazilaans koppel!

Over een klein half uurke is ons internet ook vervallen, en we activeren pas als Mauri terugkeert van Napoli. Want is via zijn gsm, en geldig voor een maand. Elke dag telt dus!

Ik hoor je vanuit mijn nieuw huisje dus!!!

Dikke zoen!

Nieuwe woning

Sinds een maand geleden zijn Maurizio en ik, dag in dag uit, op zoek naar een nieuw huis.
Elke dag immobilienkrantjes nemen, elke dag kijken op internet, op straat constant op zoek naar affiches. Een hele knelling is het geweest. Ook een beetje onze fout, omdat we altijd hulp konden zoeken bij een immobilienkantoor. Maar dan betaal je een volledige maandhuur ook aan hen. En dat hadden we er niet direct voor over.

Vele huizen hebben we bezocht, maar telkens mankeerde er iets aan. Eén ervan was zelf een kelder omgebouwd tot ‘woning’ (om het maar een naam te geven). Het plein om binnen te komen was dik inorde. Met bewaakte parking en al. De trap dat we konden zien vanuit de intreden was uit marmer, alles zag er dik inorde uit. Tot de eigenaar, vlak voor we het portaal binnen gingen, ons het venster toonde; ongeveer op kniehoogte. We namen niet de grote marmeren trap, maar het klein versleten en vergeten trapje naar beneden. Vervolgens moest Maurizio zijn aansteker gebruiken, want licht was er niet. Tot we uitkwamen in de kelder. Met een keuken de grote van 2 op 1 en een minibadkamer waarbij je over de wc moet leunen om te kunnen douchen… Een depressieve plek dus!

Daarna een fenominaal huis gezien in Scandicci met apparte woonkamer, alles vernieuwd, maar de prijs was iets te duur. €700 en dan komen nog de gezamelijk kosten erbij van €90 en dan nog es elektriciteit, gas en water. Niet te veroorloven!

Een ander huis dat we zelf bijna genomen hebben was even nieuw. Alles erop en eraan, goede prijs, vriendelijke eigenaar, maar er was geen balkon. Erover nagedacht en we stonden op het punt om het huis toch te nemen. Tot we het contract lazen! Naast de evidente dingen stonden er ook absurde dingen in. Bijvoorbeeld moesten we nog een eigen verzekering nemen op het huis, als er dan iets gebeurd, en de verzekering betaald ons uit, moeten wij dit nog eens uitbetalen aan de eigenaar (wij nemen dus de kosten van de verzekering, maar de eigenaar krijgt de premie indien die er is). De eigenaar ontneemt zich van elke verantwoordelijk op het huis, ook bijvoorbeeld wanneer een buis breekt, of er een aardbeving is. Dan betalen we zo’n €50 aan gezamelijke kosten, maar we hebben wel geen elke stem wanneer er een gezamelijke vergadering is (als ze dus beslissen om een nieuwe lift te zetten, moeten wij die wel meebetalen) Een paar riskante dingen dus.

Vervolgens hebben we vandaag een pracht van een huis gezien! (houd rekening, als ik zeg huis, is het eigenlijk telkens een appartement).
Gelegen in Signa, beetje buiten Firenze, maar op nog geen 5min van het treinstation.
Het is een Italiaans dorpje en ons appartement ligt in een kleine gemeenschap laat ons zeggen. Een plein in het midden met fontein en dergelijke, en de gebouwen errond. Alles is nieuw gezet, en ook ons huisje is tot nu toe nog onbewoond geweest. Elk gebouw heeft zijn eigen ingang met telkens een gesloten deur. Je neemt de moderne lift naar het eerste verdiep en dan heb je 2 voordeuren waarvan de linkse van ons is. Na het openen van de voordeur kom je direct uit in de woonkamer. In de linkerhoek bevindt zich dan de keuken. Als je dan doorloopt heb je aan de rechter kant een berging, recht voor je een grote badkamer met douche en dan aan de linkerkant de slaapkamer. Je kunt vanuit de woonkamer naar een balkon met lavabo en vanuit de slaapkamer ook naar een groot balkon. De balkonnen liggen in de praktijk recht tegenover elkaar. Alle meubels zijn rood en nog steeds met plastiek errond. Er komt ook nog een sofa. Het enige wat we ons nog moeten kopen is een materas en een wasmachine. Maurizio heeft nog een sofa dat je kunt omvormen in een bed en die materas zouden we voorlopig kunnen gebruiken tot we ergens een goede aanbieding vinden, idem voor wasmachine. Vervolgens hebben we een centrale verwarming. Dus met zo’n bakje dat je de tempartuur kunt lezen (zoals in huis van mams en idem paps).

Kan iemand me dus uitleggen op hoeveel graden ik dat ding moet zetten: bijvoorbeeld ‘s nachts, overdag, ‘s avonds?

Zozo, een groot nieuws dus dat ervoor gezorgd heeft dat ik de dag meer dan goed ben doorgekomen! Een nieuwe en grote stap, hier in Italia.

La sorpresa...

Ligt al vast van rond november...
Mams wist van niets...
In tegenstelling tot Stefaan en ik...

Maar 14 - 15 - 16 april is mams afgekomen naar Venezie, waar ik haar heb opgewacht!
Jammer genoeg kon ik alleen maar de maandag blijven, maar ik heb genoten van de tijd dat we samen hebben kunnen doorbrengen!

Dat er nog veel verrassingen mogen komen, zou ik zeggen :-)

Ik ben samen met Maurizio de zondagmiddag toegekomen in Venezie. Het hotel lag in Venezie-Mestre. Eerst geinstalleerd en dan Venizia eiland gaan verkennen. Alle kleine steegjes bezocht waar we bijna geen toeristen tegenkwamen. Alles heel rustig, maar wel veel trappen te beklimmen.
's Avonds teruggekeerd naar Mestre en daar een lekker avondmaal van vis gegeten.

De volgende ochtend is mams dan toegekomen in mijn nieuw landje.
Ik stond op de grote witte brug, aan het treinstation. Na het missen van de brug, zag ik mams in de verte al afkomen!

Samen met Stefaan en mams de toeristischere plekjes bezocht. San Marcoplein met alle duiven, daarna ook nog een eiland bezocht waar ze alles in glas maken.

Een dag zoals deze doet me altijd deugd!

lang lang geleden

Hehe, effe geleden dat ik nog es iets geschreven heb.
Om eerlijk te zijn, de laatste tijd is het nogal druk geweest.

Ik ben op zoek naar een ander huisje. Mijn huisje is véél te klein om er te blijven. De periode om te beginnen, viel wel mee, maar nu ik al iets meer gesetteld ben, kan ik wel iets gebruiken met bijvoorbeeld een deftig venster. Ook een beetje meer privacy kan ik wel gebruiken. Marzio is toch nog altijd van een gans andere leeftijd. Omdat ik zonder agentschap wil vinden, is het toch wel effe zoeken. Hier in Firenze zit het vol van angenschappen. Maar ze vragen telkens teveel huur en dan moet je ook het bedrag van één maand nog es uitbetalen aan hen. Dat wil zeggen, als het huis bijvoorbeeld €400 is; betaal je €400 voor maand 1 + €800 als waarborg + €400 voor agentschap.
Er zijn er wel die zonder agenschap werken, maar het is gewoon een beetje zoeken. Met een beetje geduld vind ik wel iets voor me! Ik zou willen intrekken vanaf juni...

Dan heb ik 7-8-9 april een proefperiode gedaan in een bejaardentehuis als assistente.
En nu heb ik een contract ondertekend om er te werken. Als soort van interim, voor hoe lang weten we nog niet...Ik werk 38 uur, met vroegen (7:00 - 13:00) en laten (13:00 - 20:00).

Gelukkige verjaardag! Aan Paps, Julie, Stijn, Eva en mamsie!

Firenze, de volgende dagen

Juist dié week, was het een culturele week, alle musea met gratis ingang. Ervan profiteren dus! Een beetje Firenze opsnuiven...

Firenze

Maurizio had na het terugkeren van Napoli nog 4 dagen verlof. We hebben de gelegenheid genomen om eens de toerist uit te hangen in het centrum. Alle bekendste plaatsen hebben we gedaan. In volgorde;
- Ponte Vecchio (oude brug)
- Juweliers
- Ijsje hoort er natuurlijk ook bij
- Duomo met de koesten (soort kathedraal)

Napoli !!!!

Een paar foto's van Napoli. Hier in Possilipo krijg je een zicht over de ganse stad.

Met onze privé-gids Mauri natuurlijk

















Hier is ongeveer het moment waar ze probeerden het fototoestel te nemen.
Met Kimtje en Evelien. Evelien heb ik 'indertijd' nog leren kennen op spes-ski. Ook mams moet haar kennen. Ze heeft nog een zus Emelie, als ik mij niet vergis, de namen blijven me nog steeds moeilijk. En achter de skiweek zijn ze nog es bij ons thuis geweest, en ze wonen in Snellegem.
Het was een beetje windering daar. Kun je het merken?

Het zicht vanop mijn (toekomstige) job.













Deze lieve duif kwam op een middag gewoon de keuken binnen gevlogen. Nu komt hij iedere dag op bezoek, tot aan het balkon welteverstaan












De georganiseerde wasspelden...










Maurizio die me wil leren bonen eten.
Ik zou zeggen: goed geprobeerd, maar niet geslaagd.
Hij heeft ook een film gemaakt van het moment wanneer ik ervan proef. Hih, is alsof een slechte reclame, waarin ik probeer te doen alsof ik het lust, tot het moment het me te veel wordt, hihi.
Poverino, ie heeft zo hard z'n best gedaan...

praktische zaken van het leven

Weet je, telkens als ik de was ophang, moet ik denken aan Gerda. Vraag me niet waarom, maar ik zorg er telkens voor dat de kleuren van de wasspelden overeen komen, hih. En als ik op het einde niet goed uitkom, dan begin ik als het ware opnieuw.

Mijn stofzuigertje heb ik ook al goed kunnen gebruiken. Hier in Italia is er immense veel stof. Elke dag moet ik ergens wel iéts doen. Misschien komt dit wel doordat de ramen en deuren hier veel meer open staan, of door de sort vloer, maar stof is er zeker en vast!
Raar maar waar, maar ze hebben hier een gans andere methode van kuisen.
Eerst en vooral, stofzuiger gebruiken ze hier niet echt. Meer gewoon de borstel.
Om dan te dweilen, gebruiken ze allemaal zo’n zwabber, en dat is het! Achteraf met de trekker? Ik denk dat dat word zelf niet bestaat in het Italiaans. Daarna droogdweilen? Als het weer wat tegenvalt, wordt deze methode wel toegepast. Maar een goed absorberende dweil, zoals wij dat kennen, bestaat hier niet. De dweilen hier, zijn als soort van handdoeken. Na één maal heen en weer getrokken te hebben, is die doorweekt, en moeilijk om helemaal droog te wringen. Om dan verder droog te dweilen, blijven er natuurlijk natte strepen over. Gelukkig is de lente hier stilletjes aan, op aan het komen, en heb je zelf de tijd niet om droog te dweilen want er is niets meer om te drogen. Hih.

Mijn fiets is een heel ander verhaal! Ik heb één rem doorgetrokken, en mijn achterrem die is supersteeg. Ik moet al van 100m op voorhand anticiperen en mijn rem al proberen aan te spannen. Mijn rechterhand en –vingers doen echt pijn! Eens ik dan eindelijk die rem een beetje heb kunnen aanspannen, remt de fiets dan natuurlijk maar minimaal. Als ik niet gauw kijk om de remmen te herstellen, slijt ik al mijn schoenen (die ik dus voorlopig gebruik als ‘menselijke rem’). Ook mijn achterband staat een beetje plat, maar klagen doen we niet hoor!

Niet alleen de manier waarop ze hier eten, maar ook wat ze hier eten is verschillend met de Belgische gewoontes. Eerst en vooral, wordt hier dus een stuk brood gebruikt in plaats van een mes. Maar ze eten hier ook heel andere groentes. Groenten die wij ook wel kennen, maar zelden eten. Ik ben niet zeker van de Nederlandsstalige benamingen, (daarom leg ik ook effe uit hoe het eruit ziet) maar ze eten hier onder andere veel Artisjok (gelijk een groene bloem) en venkel. (een witte bol, gelijk een grote ajuin, maar aan de top met stengels). De artisjok is een heel peuzelwerk, de venkel wordt veel in de salades gebruikt. En nog een vraagje, doen wij dat normaal ook; zout op de salade?

Mmm, vandaag spaghetti gegeten met een saus van mosselen, tomaten en peperoncino!!! Aanrader!

Napoli

Van vrijdagnacht tot woensdagnamiddag in Napoli gezeten.
De stad verkend, de zee gezien, en natuurlijk veel gegeten.
Op Pasen een werkelijke maaltijd van een Italiaanse mamma gegeten. Met aperitiefjes, voorgerecht, primo, secondo, terzo en nog een dolce. Primo bestond bijvoorbeeld uit zelfgemaakte ravaioli. Die avond helemaal zelf bereid, ongelooflijk!

In de namiddag, na het eten, rond een uur of 16:00 naar het centrum getrokken om Kim op te zoeken. Hij die op Erasmus in Salerno zit. Plezant om nog es tegen een Belg te praten, en die ik dan nog eens ken! Echt content om hem terug te zien!

Pasquetta ben ik op restaurant geweest met een paar vrienden. Nòg eens zoveel gegeten. Ongelooflijk!!

Dinsdagavond samen met Gigi, zijn vriendin en Maurizio vis en een echte Napolitaanse pizza gegeten.

Van vuilnis heb ik niet teveel gemerkt. Toch niet zoals ze het op het nieuws zeggen en tonen. De containers zitten tamelijk vol, maar het is niet dat het tot op het midden van de straat ligt.

Qua gevaar heb ik wel iets op te merken...
We waren dus met vier in het centrum: Kim, een vriendin, Maurizio en ik. We waren bezig met foto's trekken langs het strand. Een beetje verder stonden 3 gasten te praten met 2 gasten op scooter. Op een gegeven moment verdwijnen de 2 scooters en komen die 3 gasten naar ons toe. In 'traag Italiaans' stellen ze ons voor om een foto te trekken van ons, en wij dan van hen.
Maurizio zegt: "ok" en néémt het toestel uit hun handen om een foto te nemen. Het toestel was een oud toestel zonder bijzonder merk en de batterij was plat. Maurizio geeft het toestel terug, en die type reikt zijn hand uit en zegt: "nu neem ik ene van jullie". Maurizio zegt dat het niet nodig is en stop toestel in zijn jaszak. De type blijft aandringen en Maurizio begint in het Napolitaans te zeggen dat het niet nodig is, dat hij zelf de foto wel kan trekken. Toen zijn die 3 vertrokken en de 2 scooters kwamen terug.
Ze gingen dus het toestel nemen en doorgeven aan de scooterman die er dan vandoor zou gegaan zijn...

Jammergenoeg mijn fototoestel in Firenze vergeten. maar Kim zou een paar foto's moeten hebben, eventjes geduld dus.

drukke week

Deze week is een korte en drukbezette week geweest...

Om te beginnen zijn we tot en met maandag in Milano geweest. In Firenze is de week dus eigenlijk pas dinsdag begonnen voor me, en die week begon dan ook op mijn verjaardag!
En op deze mooie dag heb ik het huis gepoetst, als ook de trap eens een grondig beurt gegeven.
Ah, voor ik het vergeet, BEDANKT VOOR ALLE KAARTJES DIE IK ONTVANGEN HEB!
Rond een uur of 14:00 is er een meisje toegekomen die is blijven logeren. Ze heeft deze zomer in het Hostel gewerkt, maar is eigenlijk van Tenerife. En ze is Pasen komen vieren in Firenze.
Ze is 21 jaar, heeft gestudeerd voor regentaat LO, ze houdt van zwemmen en ze geeft les Spinning...
Zou ze ergens gelijkaardig met mij lopen?

's Avonds is Maurizio mij komen oppikken met de auto. We zijn de heuvels ingereden langs smalle straatjes, met zicht op de ganse stad. Uiteindelijk bij een prachtig huis terrecht gekomen dat blijkbaar een restaurant was. Daar, aan een tafeltje bij een reuzachtig venster, met zicht op alle lichtjes van de stad. Een bisteca fiorentina gegeten. 3 duimen dik, en zacht als boter.
Natuurlijk eerst Toscaanse toastjes gegeten, daarna heeft de kok ook gefrituurde pizzadeeg met kaas kado gedaan. Daarna als primo spaghetti funghi porcini en daarna de fameuse bisteca, met gegrilde groenten. Nog nooit een ajuin zo zuiver gegeten, en lekker! En om te eindigen een soort van cheesecake met een limoncello (zakkertje). Tijdens deze mail een Chianti gedronken van 2003 , zo'n €20.

Lekker gegeten dus!

De rest van de week heb ik een soort van password ontvangen om op internet voor een job te zoeken. En daarna een heleboek mails gestuurd met mijn Curriculum naar de interimbureaus.

Vrijdagavond dan vertrokken naar Napoli...
Dat verhaal komt later wel...

Dag klein koud landje van me!!

Hier ben ik dan weer!
De laatste week nogal druk èn internetloos geweest...

Vorig weekend dus in Milano geweest. Vraag me niet of het er mooi is, want daarop kan ik toch niet antwoorden, hihi. Laat het me even uitleggen...
We waren er met een paar bij een vriend om zijn huis te bekijken die hij gekocht heeft. Zijn huis ligt zo'n 8 km van center van Milano.

We zijn zaterdagmiddag toegekomen. Na "wat te eten en praten" (lees: een paar uur) hebben we een klein toerke gedaan in het dorpje waar we verbleven. 's Avonds zijn we dan met een groepje van een man of 12 pizza gaan eten in het center van Milano.

Na het eten, zo rond middernacht zijn we de stad wat dieper ingetrokken. Daar heb ik de 'pub' van Ronaldo, den voetballer om duidelijk te zijn, gezien. Werkelijk overdreven! Overal lichtjes en blijbaar niet echt goedkoop om er iets te drinken.
Daarna de rivier van Milano gezien en dat is het zo wat. Ah, ook heb ik de Duomo gezien; in de donker, in de verte. Hih, dan hebben we ook nog een partijtje Bowling gespeeld waar ik als 2e uitkwam, om even niet te stoefen e :-P

De volgende dag weer veel gebabbel en gespeel met het plaatstelijk hondje. Een dobberman, maar zo'n 20x verkleind. En gebarbecued in een zalig zonnetje! Het weekend was heel relaxt en amusant om het zo te verwoorden.

De terugkeerreis duurde wel wat lang. Paola verwacht namelijk een dochtertje in juni. Ze is wat ongemakkelijk en moet om de 5min plassen.
Ik heb dus veel tankstations van dichtbij gezien...