- Ik heb deze morgen meer dan 2u gekuisd aan het huis. Onder andere meer dan een uur in de kleinde badkamer. Letterlijk op handen en knieen alles geschrobt. Nu heb ik een probleem.
Ik heb een goed product (van Hostel) dat zelf roest en dergelijke wegkrijgt. Maar op de badkamermuur en deur zijn er 'spatten'. En die krijg ik maar niet weg. Niet met schrobben en wegspoelen en drogen.
Hoe zou ik dat eventueel kunnen wegkrijgen?
- Ook op de keukentafel, dat bestaat uit hout, staan er kringen van glazen en potten.
Hoe krijg ik dat weg?
- en mams... Als ik nog niet te laat ben... kun je ook es een deftige dweil opsturen, tesamen met bril en diploma? Hier absorberen ze echt niet goed. Al overal gekeken en zijn allemaal dezelfde (slechte) dweilen ze gebruiken. Is misschien ook wel omdat ze het hier gewoon laten opdrogen.
P.S : vele groetjes aan Eva. Ik heb je smsje ontvangen en ik stel het hier supergoed! Klaar om jou eens te ontvangen ;-)
zaterdag 16 februari 2008
foto's van deze week
Lief zijn tegen me, want ik heb wapens genoeg. Hihi
Klaar om gestreken te worden...
Handige Tama die probeert een verloren stukje te nemen, dat zich verschuilt achter een hete pan...
Effe inkopen gedaan. Geen honger voor deze week!
De man die fluisterde met de paarden.
Boek dat ik aan het lezen ben.
Op een avond, wanneer ik echt moe was, en nood had aan een rustige avond voor de televisie, heb ik gegeten voor den tv. Marzio bracht me kaas en drank en servetje ecc.
Daarna schreef hij dit briefje.
Daarin schrijft hij dat hij zijn bediening wil stoppen en zijn ontslag neemt als persoonlijke butler.
De volgende ochtend schreef ik aan mijn 'slaafje':
Voor je ontslag heb ik nog een laatste werkje voor je.
Leg me uit waar de COOP is, zodat ik om inkopen kan en eindelijk eens eten maken dat lekker is.
Drie dagen in de douche met ijskoud water.
Blijkbaar moet deze ene knop op 1 staan om de boiler te laten werken...
dit was een mail voor ouders, maar kan evengoed door de 'rest' gelezen worden :-)
De laatste dagen voel ik me beter en beter in m'n vel.
Ervoor was ik nog altijd een beetje ziek, en bezorgd dat alles moest geregeld worden, en werk vinden en zo'n dingen.
Maar eindelijk heb ik ergens een rust gevonden.
Hih, valentijn niets speciaal gedaan, maar ineens kwam ik op straat een vriend tegen en we zijn samen een 'dolce' gaan eten. Een zoetje wil dat zeggen, een taartje. En zo, hadden we onverwacht allebei een soort van date op Valentijn.
Ik begin de stad goed te kennen, en ben bijna volledig aangepast aan de Italiaanse gewoontes, zowel de goede als de slechte, hih.
Ik kan genieten van het nemen van een espresso, staande aan een bar.
Ik ben geinteresseerd in de Fiorentijse krant, het uurwerk ken ik niet meer, en ik neem ruim de tijd om te eten en praten.
Maar he!! Ik ben nog altijd het bezige bijtje als voordien hoor! Ik zit niet altijd op mn lui gat, geloof me. (misschen wel dankzij de koffie) zit ik vol energie. Ongelooflijk maar mamma, ik ben je blijkbaar aan het opvolgen qua huishouden. Iedere dag ben ik bezig op het inorde zetten, kuisen, enzovoort.
Zal misschien wel iets minderen eens ik werk heb.
Ik heb dus mijn curriculum ingediend bij de baas van een soort bistro. Maar immens groot!
Komende week heb ik een sollicitatiegesprek met hen. Ik hoop dat ik daar kan beginnen, en dan uitkijken om het volgende seizoen eventueel bij kinderen te kunnen werken. De contacten beginnen op te stapelen, en wie weet kan één van hen me wel de juiste weg tonen.
Er werd al gesproken van creche, weeshuis, kinderziekhuis, maar ook van een school.
Nu, ik heb een lang gesprek gehad met Marzio (lees: 3uur) over het hostel.
Gewoon, objectief wat ik er van vind, en wat ik vind dat zou moeten veranderen en dergelijke.
Want ze hebben hun aanvraag gedaan om een gans jaar te mogen openen, in plaats van een seizoen.
Dit wil zeggen dat ze meer personeel nodig zullen hebben.. hint hint ;-)
Voorlopig heeft Christo als verantwoordelijkheid: 1) contacten leggen en 2) organisatie van het personeel.
Hiermee neemt hij veel te veel hooi op zijn vork, en zou zouden iemand anders willen aanwerven voor het deel 'organisatie'.
Wat me blijkbaar wel goed zou afgaan.
Wie weet... met het Italiaans geduld kom ik het wel nog te weten...
Ervoor was ik nog altijd een beetje ziek, en bezorgd dat alles moest geregeld worden, en werk vinden en zo'n dingen.
Maar eindelijk heb ik ergens een rust gevonden.
Hih, valentijn niets speciaal gedaan, maar ineens kwam ik op straat een vriend tegen en we zijn samen een 'dolce' gaan eten. Een zoetje wil dat zeggen, een taartje. En zo, hadden we onverwacht allebei een soort van date op Valentijn.
Ik begin de stad goed te kennen, en ben bijna volledig aangepast aan de Italiaanse gewoontes, zowel de goede als de slechte, hih.
Ik kan genieten van het nemen van een espresso, staande aan een bar.
Ik ben geinteresseerd in de Fiorentijse krant, het uurwerk ken ik niet meer, en ik neem ruim de tijd om te eten en praten.
Maar he!! Ik ben nog altijd het bezige bijtje als voordien hoor! Ik zit niet altijd op mn lui gat, geloof me. (misschen wel dankzij de koffie) zit ik vol energie. Ongelooflijk maar mamma, ik ben je blijkbaar aan het opvolgen qua huishouden. Iedere dag ben ik bezig op het inorde zetten, kuisen, enzovoort.
Zal misschien wel iets minderen eens ik werk heb.
Ik heb dus mijn curriculum ingediend bij de baas van een soort bistro. Maar immens groot!
Komende week heb ik een sollicitatiegesprek met hen. Ik hoop dat ik daar kan beginnen, en dan uitkijken om het volgende seizoen eventueel bij kinderen te kunnen werken. De contacten beginnen op te stapelen, en wie weet kan één van hen me wel de juiste weg tonen.
Er werd al gesproken van creche, weeshuis, kinderziekhuis, maar ook van een school.
Nu, ik heb een lang gesprek gehad met Marzio (lees: 3uur) over het hostel.
Gewoon, objectief wat ik er van vind, en wat ik vind dat zou moeten veranderen en dergelijke.
Want ze hebben hun aanvraag gedaan om een gans jaar te mogen openen, in plaats van een seizoen.
Dit wil zeggen dat ze meer personeel nodig zullen hebben.. hint hint ;-)
Voorlopig heeft Christo als verantwoordelijkheid: 1) contacten leggen en 2) organisatie van het personeel.
Hiermee neemt hij veel te veel hooi op zijn vork, en zou zouden iemand anders willen aanwerven voor het deel 'organisatie'.
Wat me blijkbaar wel goed zou afgaan.
Wie weet... met het Italiaans geduld kom ik het wel nog te weten...
Internet: een Paradijselijk gevoel
Hehe, eindelijk terug internet op mijn computer.
Nooit gedacht dat ik me zo gespannen zou voelen zonder.
Eergisteren had ik weldegelijk internet nodig om mijn Curriculum te kunnen doorsturen en daarna te kunnen uitprinten. 3 uur heb ik geprobeerd om een simpele handeling als doorsturen te kunnen uitvoeren.
Mijn computer gepakt, naar Nanda haar huis om het daar te proberen, maar ze was niet thuis.
In het hostel geprobeerd, lukte daar niet.
Naar de bar/biblioteca, lukte daar ook niet.
Met mijn laptop naar een internetshop gegaan, alles ginder op een stick kunnen zetten en zo kunnen uitprinten.
Nu, niet alleen internet is het probleem, ook mijn computer. Hij werkt verschrikkelijk traag, en de laatste dagen valt het scherm geregeld weg. Cristo gaat proberen om mn computer terug vlugger te laten werken, maar als er weldegelijk iets mis is met het scherm, dat moet ik beginnen met een kruisteken te maken, volgens hem. Want een scherm herstellen, kost meer dan de laptop zelf.
Gisteren met Marzio naar de COOP gegaan om inkopen. Dit is een grote grote winkel waar ze weldegelijk alles hebben, aan een goede prijs. Het ligt wel in Scandicci, een stadje naast Firenze. Maar met de auto geen probleem.
Inkopen gedaan voor €80, we zouden normaal wel moeten toekomen voor een week of meer. Hihihi. En mamma, de helft van de inkopen bestond uit groenten :-)
Voorlopig kan ik de auto dus niet in het centrum zetten, dus moesten we ongeveer 1,5km te voet met alle zakken richting huiswaarts. Geloot wie er de zak p'tatten moest dragen (ik had het aan mn been...) en vertrokken. De hoek om, en wat vinden we daar? Een lege winkelkar van een zwerver die hem heeft achtergelaten... Che Fortuna!!!
Oma en meme hebben me gisteren, vrijdag, gebeld. Plezant om ook es hun stem te horen!
Gisteren ben ik gaan helpen in het Hostel met opkuisen. Ze kwamen handen te kort, en nu ik voorlopig toch niet te doen heb, kon ik even goed helpen. Ook al ging het daarom niet veel vlugger op vooruit. Lorre en ik deden niet anders dan praten en dom doen. Ah, dit heb ik nog niet echt kunnen vertellen: We hebben vorige week ergens, beslist om verder te gaan als vrienden. Want het is voorlopig te ingewikkeld voor ons beiden. We komen nu beter overeen dan ooit tevoren. Ik help hem, hij helpt mij. Ik voel me er beter bij zo.
Na de opkuis en COOP, kwamen we thuis rond 16:00 en vlug een broodje gegeten, want de honger was er wel. En daarna de siesta waar ik zeker en vast nood aan had. Nog een beetje Italiaans geleerd, zoals iedere dag. En dat was het zo voor de dag. Ik werd uitgenodigd om met Maurizio (Napolitaan), Geoffrey (Amerikaan) en nog een stuk of 4 meisjes en paar gasten om mee te gaan eten, en daarna uit te gaan. Maar ik was veel te moe, en het leek me verstandiger om mijn slaap in te halen.
Lorenzo heeft een ander huis gevonden. In Via Pisana, niet volledig in centrum, maar goede busverbinding, en doenbaar met de fiets. Een huis met 2 slaapkamers, keuken, badkamer èn tuin! Alles voor €600 tesamen. Dus te delen in 2.
Maar het huisje komt pas vrij in augustus...
Eén dezer dagen ga ik eens gaan kijken, of deze tuin weldegelijk een tuin is of gewoon een vierkante meter gras :-)
En... wie weet... plotseling komt de naam 'Wiebe' in me naar boven. Geen flaaauuw idee waarom. Hihihi
Vandaag staat op de planning: huisje kuisen, nog es kijken voor auto, house-warming bij Kemal thuis, strijken, en es voor de eerste keer gaan genieten van het zonnetje met een boek.
Ik ben bezig met een boek te lezen: "L'uomo che sussurrava ai Cavalli" = the hoursewisperer.
Het gaat maar traag vooruit, maar ik probeer, en begrijp, en leer zo ook.
Zonnige groetjes
't Italiaantje...
Nooit gedacht dat ik me zo gespannen zou voelen zonder.
Eergisteren had ik weldegelijk internet nodig om mijn Curriculum te kunnen doorsturen en daarna te kunnen uitprinten. 3 uur heb ik geprobeerd om een simpele handeling als doorsturen te kunnen uitvoeren.
Mijn computer gepakt, naar Nanda haar huis om het daar te proberen, maar ze was niet thuis.
In het hostel geprobeerd, lukte daar niet.
Naar de bar/biblioteca, lukte daar ook niet.
Met mijn laptop naar een internetshop gegaan, alles ginder op een stick kunnen zetten en zo kunnen uitprinten.
Nu, niet alleen internet is het probleem, ook mijn computer. Hij werkt verschrikkelijk traag, en de laatste dagen valt het scherm geregeld weg. Cristo gaat proberen om mn computer terug vlugger te laten werken, maar als er weldegelijk iets mis is met het scherm, dat moet ik beginnen met een kruisteken te maken, volgens hem. Want een scherm herstellen, kost meer dan de laptop zelf.
Gisteren met Marzio naar de COOP gegaan om inkopen. Dit is een grote grote winkel waar ze weldegelijk alles hebben, aan een goede prijs. Het ligt wel in Scandicci, een stadje naast Firenze. Maar met de auto geen probleem.
Inkopen gedaan voor €80, we zouden normaal wel moeten toekomen voor een week of meer. Hihihi. En mamma, de helft van de inkopen bestond uit groenten :-)
Voorlopig kan ik de auto dus niet in het centrum zetten, dus moesten we ongeveer 1,5km te voet met alle zakken richting huiswaarts. Geloot wie er de zak p'tatten moest dragen (ik had het aan mn been...) en vertrokken. De hoek om, en wat vinden we daar? Een lege winkelkar van een zwerver die hem heeft achtergelaten... Che Fortuna!!!
Oma en meme hebben me gisteren, vrijdag, gebeld. Plezant om ook es hun stem te horen!
Gisteren ben ik gaan helpen in het Hostel met opkuisen. Ze kwamen handen te kort, en nu ik voorlopig toch niet te doen heb, kon ik even goed helpen. Ook al ging het daarom niet veel vlugger op vooruit. Lorre en ik deden niet anders dan praten en dom doen. Ah, dit heb ik nog niet echt kunnen vertellen: We hebben vorige week ergens, beslist om verder te gaan als vrienden. Want het is voorlopig te ingewikkeld voor ons beiden. We komen nu beter overeen dan ooit tevoren. Ik help hem, hij helpt mij. Ik voel me er beter bij zo.
Na de opkuis en COOP, kwamen we thuis rond 16:00 en vlug een broodje gegeten, want de honger was er wel. En daarna de siesta waar ik zeker en vast nood aan had. Nog een beetje Italiaans geleerd, zoals iedere dag. En dat was het zo voor de dag. Ik werd uitgenodigd om met Maurizio (Napolitaan), Geoffrey (Amerikaan) en nog een stuk of 4 meisjes en paar gasten om mee te gaan eten, en daarna uit te gaan. Maar ik was veel te moe, en het leek me verstandiger om mijn slaap in te halen.
Lorenzo heeft een ander huis gevonden. In Via Pisana, niet volledig in centrum, maar goede busverbinding, en doenbaar met de fiets. Een huis met 2 slaapkamers, keuken, badkamer èn tuin! Alles voor €600 tesamen. Dus te delen in 2.
Maar het huisje komt pas vrij in augustus...
Eén dezer dagen ga ik eens gaan kijken, of deze tuin weldegelijk een tuin is of gewoon een vierkante meter gras :-)
En... wie weet... plotseling komt de naam 'Wiebe' in me naar boven. Geen flaaauuw idee waarom. Hihihi
Vandaag staat op de planning: huisje kuisen, nog es kijken voor auto, house-warming bij Kemal thuis, strijken, en es voor de eerste keer gaan genieten van het zonnetje met een boek.
Ik ben bezig met een boek te lezen: "L'uomo che sussurrava ai Cavalli" = the hoursewisperer.
Het gaat maar traag vooruit, maar ik probeer, en begrijp, en leer zo ook.
Zonnige groetjes
't Italiaantje...
woensdag 13 februari 2008
piccione - duif
Een druk bezette stad - 1 bepaalde duif - en Tamara
Je kunt het al bijna raden zeker?
Maandag heeft een duif op mij 'gepoept'. Gelukkig niet in het gezicht, maar op de mouw van mijn vest. Dit wil daarom niet zeggen dat het voor mij minder 'schifo' (vies) was.
Het walgen stond me nader dat het lachen, zoals voor Marzio het geval was.
Nu, volgens de Italianen brengt het poepen van een duif op je, geluk...
Dus het werd wachten geblazen op mijn 'fortuna'.
Gisteren, dinsdag, belde Marzio me op vanop zijn werk.
Hij vroeg of het goed was voor me dat 'Gesù Christo' (Luca) mee zou komen om te eten --> natùùrlijk!
Ik dus naar de markt en beenhouwer om de inkopen.
Een uurke later belt Marzio opnieuw, deze keer op de vragen of 'pescolino' (Francesco) ook mag meekomen. --> natuurlijk!
Opnieuw naar de beenhouwer dus.
Nog een half uurke later belt Marzio me wééral op... Met veel spanning neem ik de telefoon op, verwachtende dat er weer iemand zou uitgenodigd zijn. Gelukkig was het gewoon om te vragen of ie nog iets moest meebrengen.
Ik heb een 'mista' van brochettes, paprika, wortels en rijst met mozarella gemaakt. Onze jongens waren voldaan, hih. Gisterenavond hebben Lorenzo en ik dan 1,5 uur aan de telefoon 'gehangen' om over vanalles te praten. Voorlopig heeft de griep, maar praten ging blijkbaar wel nog.
Vandaag, woensdag, heb ik eindelijk mijn geluk van de duif gevonden, en de dag is nog maar half voorbij... Vroeg opgestaan. Naar centrum in een soort van bistro om te vragen of ze nog iemand kunnen gebruiken om er te werken EN positief antwoord gekregen! Nog geen JA, maar ik mag één dezer dagen mijn curriculum binnenbrengen en dan een afspraak maken om te praten met de manager en nog een 2de persoon, waarvan ik de precieze functie niet van ken. Ze kunnen allesinds iemand gebruiken, wat al iets goed is...
Daarna, voor mijn auto...
Voor degene die het nog niet weten...
Mijn bewijs van de keuring staat op een ander nummerplaat dan ik heb.
Ik kan hier dus geen toelating krijgen om mijn auto te parkeren, want het is het verkeerde nummer. En ook qua regeling en dergelijke natuurlijk.
Vandaag dus naar een kennis gegaan van Marzio. Hij werkt niet bij de keuring, maar op een plaats waar ze de dingen regelen rond papierwerk, rond verandering van nummerplaten en zulks... Hij heeft mn documenten gekopieerd, want het is natuurlijk niet zo evident om alles te kunnen begrijpen voor hem, als het in het Nederlands staat. Morgen belt hij me op, maar heeft er voorlopig alle vertrouwen in dat hij tot een oplossing komt. Die oplossing zal waarschijnlijk dus verandering van nummerplaat zijn. Dan moet ik hier naar de keuring en mijn auto staat in Italia ingeschreven.
Als ik niet verander van nummerplaat, moet ik terugkeren naar Belgie, terug naar de keuring, en weer terug naar Italia. En dat zou NU moeten zijn. Zoals je je het waarschijnlijk kunt inbeelden heb ik daar niet echt zin in, wanneer ik wéét dat ik zowiezo mijn nummerplaat binnen de 6 maanden moet veranderen. Ik kan het dat evengoed nu doen, niet?
Nu juist frietjes met kip en salade gegeten...Ook hier is dat dus te verkrijgen :-)
Morgen kan ik mee met een kennis naar een 'vakantiehuis' gaan kijken, of het eventueel iets voor Paps en Annemie zou zijn. Anders zoek ik nog even verder, want volgens mij is het toch beter een beetje verder in de 'campagna'.
Ik ben blij om te horen dat oma haar zo goed kan bezighouden,
ik vraag me af of Stefaans huis al is verhuurd,
hoe het is met Saartje en haar gevoelens
hoe het gaat met Julie op haar werk,
het het gaat met meme en pepe
en ik mis het om naar de spinning te gaan
Het is allesinds altijd leuk om een berichtje of een mailtje te ontvangen van het Belgenland.
Ik lees het telkens met veel genot!
Dikke zoen
Bacio!
Je kunt het al bijna raden zeker?
Maandag heeft een duif op mij 'gepoept'. Gelukkig niet in het gezicht, maar op de mouw van mijn vest. Dit wil daarom niet zeggen dat het voor mij minder 'schifo' (vies) was.
Het walgen stond me nader dat het lachen, zoals voor Marzio het geval was.
Nu, volgens de Italianen brengt het poepen van een duif op je, geluk...
Dus het werd wachten geblazen op mijn 'fortuna'.
Gisteren, dinsdag, belde Marzio me op vanop zijn werk.
Hij vroeg of het goed was voor me dat 'Gesù Christo' (Luca) mee zou komen om te eten --> natùùrlijk!
Ik dus naar de markt en beenhouwer om de inkopen.
Een uurke later belt Marzio opnieuw, deze keer op de vragen of 'pescolino' (Francesco) ook mag meekomen. --> natuurlijk!
Opnieuw naar de beenhouwer dus.
Nog een half uurke later belt Marzio me wééral op... Met veel spanning neem ik de telefoon op, verwachtende dat er weer iemand zou uitgenodigd zijn. Gelukkig was het gewoon om te vragen of ie nog iets moest meebrengen.
Ik heb een 'mista' van brochettes, paprika, wortels en rijst met mozarella gemaakt. Onze jongens waren voldaan, hih. Gisterenavond hebben Lorenzo en ik dan 1,5 uur aan de telefoon 'gehangen' om over vanalles te praten. Voorlopig heeft de griep, maar praten ging blijkbaar wel nog.
Vandaag, woensdag, heb ik eindelijk mijn geluk van de duif gevonden, en de dag is nog maar half voorbij... Vroeg opgestaan. Naar centrum in een soort van bistro om te vragen of ze nog iemand kunnen gebruiken om er te werken EN positief antwoord gekregen! Nog geen JA, maar ik mag één dezer dagen mijn curriculum binnenbrengen en dan een afspraak maken om te praten met de manager en nog een 2de persoon, waarvan ik de precieze functie niet van ken. Ze kunnen allesinds iemand gebruiken, wat al iets goed is...
Daarna, voor mijn auto...
Voor degene die het nog niet weten...
Mijn bewijs van de keuring staat op een ander nummerplaat dan ik heb.
Ik kan hier dus geen toelating krijgen om mijn auto te parkeren, want het is het verkeerde nummer. En ook qua regeling en dergelijke natuurlijk.
Vandaag dus naar een kennis gegaan van Marzio. Hij werkt niet bij de keuring, maar op een plaats waar ze de dingen regelen rond papierwerk, rond verandering van nummerplaten en zulks... Hij heeft mn documenten gekopieerd, want het is natuurlijk niet zo evident om alles te kunnen begrijpen voor hem, als het in het Nederlands staat. Morgen belt hij me op, maar heeft er voorlopig alle vertrouwen in dat hij tot een oplossing komt. Die oplossing zal waarschijnlijk dus verandering van nummerplaat zijn. Dan moet ik hier naar de keuring en mijn auto staat in Italia ingeschreven.
Als ik niet verander van nummerplaat, moet ik terugkeren naar Belgie, terug naar de keuring, en weer terug naar Italia. En dat zou NU moeten zijn. Zoals je je het waarschijnlijk kunt inbeelden heb ik daar niet echt zin in, wanneer ik wéét dat ik zowiezo mijn nummerplaat binnen de 6 maanden moet veranderen. Ik kan het dat evengoed nu doen, niet?
Nu juist frietjes met kip en salade gegeten...Ook hier is dat dus te verkrijgen :-)
Morgen kan ik mee met een kennis naar een 'vakantiehuis' gaan kijken, of het eventueel iets voor Paps en Annemie zou zijn. Anders zoek ik nog even verder, want volgens mij is het toch beter een beetje verder in de 'campagna'.
Ik ben blij om te horen dat oma haar zo goed kan bezighouden,
ik vraag me af of Stefaans huis al is verhuurd,
hoe het is met Saartje en haar gevoelens
hoe het gaat met Julie op haar werk,
het het gaat met meme en pepe
en ik mis het om naar de spinning te gaan
Het is allesinds altijd leuk om een berichtje of een mailtje te ontvangen van het Belgenland.
Ik lees het telkens met veel genot!
Dikke zoen
Bacio!
maandag 11 februari 2008
vakantiegevoel --> het echte leven
Allora,
Zoals je al van de titel kunt afleiden, begint het vakantiegevoel weg te ebben.
Ik begin me echt thuis te voelen in mn huisje, en deze manier van leven.
Het zelfstandig leven is soms zwaar, maar aan de andere kant geeft het me ook voldoening.
Mijn eigen huisje op orde houden koken en alle dingen errond.
Voor degene die me eens iets willen opsturen,
vooral mamma dan: bril + diploma !!!
Tamara Debaene
Via Romana 20
50100 FIRENZE
Italia
De taal begint iedere dag beter en beter te vlotten.
Het begint zelf moeilijk te worden om sommige woorden in het Nederlands te vinden.
Lorre kwam vandaag normaal eten, maar ie is vandaag te ziek. Hij heeft een griepje, de trunte :-)
Gisteren was er een house-warming van 2 meisjes met een gezellig groepje.
Allen samen waren we een 'mondiale' groep.
Brazil, Indonesia, Armania, Mexico, Napoli (wat een appart land is voor de Italianen :-D), California, Benin, Etiopia, Belgie. In totaal met een stuk of 12. Allen met verschillende gewoontes, verschillende gedachten :-)
Nu, om 18:00 juist een uurke gedaan met het middagmaal.
Volledig op z'n Italiaans 'a la relax'.
Natuurlijk ook veel besproken over werk en papieren en dergelijke.
Vanavond weer een 'afspraak' met een 'eventuele' werkgever.
Vele groetjes
Ik denk aan jullie...
Zoals je al van de titel kunt afleiden, begint het vakantiegevoel weg te ebben.
Ik begin me echt thuis te voelen in mn huisje, en deze manier van leven.
Het zelfstandig leven is soms zwaar, maar aan de andere kant geeft het me ook voldoening.
Mijn eigen huisje op orde houden koken en alle dingen errond.
Voor degene die me eens iets willen opsturen,
vooral mamma dan: bril + diploma !!!
Tamara Debaene
Via Romana 20
50100 FIRENZE
Italia
De taal begint iedere dag beter en beter te vlotten.
Het begint zelf moeilijk te worden om sommige woorden in het Nederlands te vinden.
Lorre kwam vandaag normaal eten, maar ie is vandaag te ziek. Hij heeft een griepje, de trunte :-)
Gisteren was er een house-warming van 2 meisjes met een gezellig groepje.
Allen samen waren we een 'mondiale' groep.
Brazil, Indonesia, Armania, Mexico, Napoli (wat een appart land is voor de Italianen :-D), California, Benin, Etiopia, Belgie. In totaal met een stuk of 12. Allen met verschillende gewoontes, verschillende gedachten :-)
Nu, om 18:00 juist een uurke gedaan met het middagmaal.
Volledig op z'n Italiaans 'a la relax'.
Natuurlijk ook veel besproken over werk en papieren en dergelijke.
Vanavond weer een 'afspraak' met een 'eventuele' werkgever.
Vele groetjes
Ik denk aan jullie...
zaterdag 9 februari 2008
la casa mia...
Voordeur vanuit de gang
voordeur
voordeur van binnenuit en kamer van Marzio
kamer Marzio
mijn bed
mijn kasten
Nog een andere kast
Nog een ladekast
keuken met badkamerdeur en de beruchte wasmachine
badkamer: douche en lavabo
badkamer: wc en voetbadje
kast in keuken
zelfde kast met deur toe
keuken in vogelperspectief
keuken met bureautje en frigo
keuken
keuken: eettafel
keukenkast
keukenkast
vensterraam met 'wasrek' én de gewassen kleren
vanuit vensterraam naar bovenVolgorde van papierwerk
Hehe,
Alweer een drukke ochtend gehad.
Zoals dagelijks weeral op pad gegaan om mijn papierwerk inorde te krijgen.
Telkens krijg ik wel wat nieuws te horen.
Een paar dagen geleden vertelden ze me dat ik met mijn 'contratto della casa' naar de politie kon gaan om mijn parkeervergunning te krijgen. Gisteren vertelde de politie, afdeling voertuigen, me dat ik naar het stadhuis moest gaan om een 'richiesta della residenza' = aanvraag voor verblijfsvergunning.
Deze morgen, in het stadhuis vertelden ze me dat dit alleen maar mogelijk is via 'un contratto del lavoro' = een werkcontract dus.
Dus, het zit als volgt, voor zover ik nog alles kan onthouden en begrijpen;
1) 'contratto della casa' = contract dat je een huis huurt. --> OK, dit heb ik ondertussen
2) 'contratto del lavoro' = werkcontract --> zo vlug mogelijk een werk zoeken en een contract ondertekenen, maar in het slechtste geval zou ik eventueel aan een contract kunnen geraken via het 'hostel' ;-)
3) 'richiesta della residenza' --> alleen mogelijk via il contratto del lavoro
4) een soort van Italiaans paspoort ontvangen
5) bankrekening openen --> alleen mogelijk via la residenza
6) vergunning om de auto te mogen parkeren in Firenze --> alleen mogelijk via residenza
7) AISS = CM --> via il contratto del lavoro
8) INPS = RVA --> via la residenza
Kan iemand voorlopig nog andere dingen bedenken dat ik eventueel nodig heb?
De wasmachine heeft het perfect gedaan :-)
Eerst wel het waspoeder in het verkeerde schuifje gedaan, maar nu, met de 'handleiding' die ik van jullie gekregen heb, lukt het prima :-)
Gisteren ook al kunnen strijken. Wat hier wel anders is, is dat de stopcontacten overal gelijk 3 gaten onder elkaar hebben. Een fijne 'stekker' kan er overal in, maar ik heb een 'overdrachtcontact' moeten kopen voor bijvoorbeeld het strijkijzer, waterkoker, stofzuiger ecc.
En iedereen moet zich dat hier aanschaffen. Een frigo bijvoorbeeld is ook zo'ne 'dikke'.
Ah, en nog een weetje...
Nanda van Indonesie, die hier de eerste 5 dagen gelogeerd heeft, wou warme melk.
Ik was bezig in de keuken en ineens ruik ik iets serieus aangebrand... Ze had blijkbaar de melk in de waterkoker gedaan, met de gedachte dat dit zou lukken.
Zoooo dom ben IK nu toch ook wel niet ze. Ik doe bijvoorbeeld geen eten in de wasmachine e! :-D
Alweer een drukke ochtend gehad.
Zoals dagelijks weeral op pad gegaan om mijn papierwerk inorde te krijgen.
Telkens krijg ik wel wat nieuws te horen.
Een paar dagen geleden vertelden ze me dat ik met mijn 'contratto della casa' naar de politie kon gaan om mijn parkeervergunning te krijgen. Gisteren vertelde de politie, afdeling voertuigen, me dat ik naar het stadhuis moest gaan om een 'richiesta della residenza' = aanvraag voor verblijfsvergunning.
Deze morgen, in het stadhuis vertelden ze me dat dit alleen maar mogelijk is via 'un contratto del lavoro' = een werkcontract dus.
Dus, het zit als volgt, voor zover ik nog alles kan onthouden en begrijpen;
1) 'contratto della casa' = contract dat je een huis huurt. --> OK, dit heb ik ondertussen
2) 'contratto del lavoro' = werkcontract --> zo vlug mogelijk een werk zoeken en een contract ondertekenen, maar in het slechtste geval zou ik eventueel aan een contract kunnen geraken via het 'hostel' ;-)
3) 'richiesta della residenza' --> alleen mogelijk via il contratto del lavoro
4) een soort van Italiaans paspoort ontvangen
5) bankrekening openen --> alleen mogelijk via la residenza
6) vergunning om de auto te mogen parkeren in Firenze --> alleen mogelijk via residenza
7) AISS = CM --> via il contratto del lavoro
8) INPS = RVA --> via la residenza
Kan iemand voorlopig nog andere dingen bedenken dat ik eventueel nodig heb?
De wasmachine heeft het perfect gedaan :-)
Eerst wel het waspoeder in het verkeerde schuifje gedaan, maar nu, met de 'handleiding' die ik van jullie gekregen heb, lukt het prima :-)
Gisteren ook al kunnen strijken. Wat hier wel anders is, is dat de stopcontacten overal gelijk 3 gaten onder elkaar hebben. Een fijne 'stekker' kan er overal in, maar ik heb een 'overdrachtcontact' moeten kopen voor bijvoorbeeld het strijkijzer, waterkoker, stofzuiger ecc.
En iedereen moet zich dat hier aanschaffen. Een frigo bijvoorbeeld is ook zo'ne 'dikke'.
Ah, en nog een weetje...
Nanda van Indonesie, die hier de eerste 5 dagen gelogeerd heeft, wou warme melk.
Ik was bezig in de keuken en ineens ruik ik iets serieus aangebrand... Ze had blijkbaar de melk in de waterkoker gedaan, met de gedachte dat dit zou lukken.
Zoooo dom ben IK nu toch ook wel niet ze. Ik doe bijvoorbeeld geen eten in de wasmachine e! :-D
Allora ... il lavoro
Ok het werk:
Voorlopig zal het niets worden om daar te werken. Ik zeg wel: vòòrlopig.
Nu in de 'winter'periode is er niet genoeg volk om nog meer personeel aan te werven,
maar ik mag terugkeren in maart en dan zouden ze me wel willen aanvaarden.
Al ergens goed nieuws toch?!
Tante Rita, ik ontvang inderdaad je mailtjes.
Nogmaals bedankt iedereen om zo begaan te zijn.
Weltrusten iedereen!
Voorlopig zal het niets worden om daar te werken. Ik zeg wel: vòòrlopig.
Nu in de 'winter'periode is er niet genoeg volk om nog meer personeel aan te werven,
maar ik mag terugkeren in maart en dan zouden ze me wel willen aanvaarden.
Al ergens goed nieuws toch?!
Tante Rita, ik ontvang inderdaad je mailtjes.
Nogmaals bedankt iedereen om zo begaan te zijn.
Weltrusten iedereen!
vrijdag 8 februari 2008
Na het lachen komt nu het duimen ;-)
Over ongeveer een uurke, dus om 19:00 heb ik een sollicitatie in een restaurant.
Misschien dat ik wel een full-time krijg!
Laten we dus alstublief duimen e!
Ik laat zo vlug mogelijk iets weten...
Duim ze goed :-D
Misschien dat ik wel een full-time krijg!
Laten we dus alstublief duimen e!
Ik laat zo vlug mogelijk iets weten...
Duim ze goed :-D
Aiuta!!! Help!!!
Kan een Belgische vrouw me helpen met de wasmachine?
Zou je me es alles kunnen uitleggen wat ik wanneer moet gebruiken?
Gelieve elk nummer uit te leggen voor wat het dient...
Bij 'reactie', ik denk onderaan deze foto's.
Dankuwel!
Wat betekent dat tekentje helemaal links?
Wanneer op 90graden
wanneer op 60
wanneer op 40?
driehoekje met CL?
4 is sproeien?
5 is centrifugeren, dus drogen?
Tekentje links?
wanneer 60graden
wanneer 50
wanneer 40?
of is deze 10 centrifugeren?
Tekentje links?
A 40?
Z?
en laatste?
Wat zijn die 2 knoppen hier onderaan?
dit is de draaiknop, dit begrijp ik nog :-)
Ik heb gezien op sommige kleren van mij dat die op 30graden gewassen moet worden. Maar ik zie geen 30graden...
Bedankt voor de hulp!
donderdag 7 februari 2008
Eccola! Foto's eerste week februari
Carnaval bij piazza Duomo
Carnaval
Carnaval met de Chinezen
Links: Nanda van Indonesie en
Mexicaanse Katya rechts. Beiden blijven voor een half jaar.
Links Kemal van Benin die voor een jaar blijft
en rechts Sinti van Etiopie. Hij blijft voor een half jaar.
Hier zitten we in een bar, niet ver van mijn huis. Voor €0,80 krijgt je een echte Italiaanse koffie én mag je die al zittend opdrinken. Een fenoneem dat je niet veel tegenkomt. Normaal, om te zitten, betaal je extra kosten. Deze bar bestaat ook uit een bibliotheek. Je kunt dus elk moment een boek uithalen om die te lezen of te bespreken. 's Avonds is er een ruimte voorzien waar artiesten kunnen optreden zoals rap, lessen flamenco, maar ook besprekingen over politiek enzovoort.
Ondertussen goed nieuws! De huisbaas is éindelijk langsgekomen om het contract te ondertekenen. Morgen kan ik dus overal alles gaan regelen.
Groetjes...
eerste week : mensen leren kennen
Hoe mijn week er voorlopig uitzag:
hmmm, nu moet ik wel even nadenken :-)
Op de eerste plaats kwam natuurlijk proberen alles inorde te brengen om legaal hier te kunnen verblijven, alsook om hier mijn geld te kunnen verdienen.
Nu, vanmiddag, komt de huisbaas om me het huurcontract te laten ondertekenen. Met dit contract zal ik al een heel stuk verder geraken. Zoals mijn auto in het centrum parkeren, mijn verblijf volledig hier, in Firenze, hebben. Legaal kunnen beginnen werken, dingen zoals deze...
Gisteren heb ik mijn eerste werkdag gehad. Ik ging gaan solliciteren in een restaurant en mocht direct beginnen. Maar dan wel als 'propper'. Dit wil dus zeggen, door de straten lopen en aan de mensen reclame uitdelen zodat ze zeker zouden komen eten.
Een anderhalf uur heb ik dit moeten doen. Vandaag mocht ik terugkeren, maar ik heb geweigerd. Dit is een werk dat vooral studenten kunnen doen. Maar enkele uren werken en waar je eigenlijk niets moet doen. Op het eind van de maand zou ik zelf mijn huur er niet mee kunnen betalen. Het betaalde maar €6,50 per uur.
Vanavond mag ik naar een ander restaurant die me eventueel een full-time zou kunnen geven. En die ook beter betaald...
Voorlopig heb ik al een paar vrienden gemaakt. Ik probeer om de foto's erbij te steken, maar ik betwijfel of het ook deze keer weer zal lukken.
Kortom,
mijn dagen vul ik met werk zoeken, eten maken, huis op orde zetten en met mensen omgaan.
Nu het langverwachte moment... hoe ik vertel over Lorenzo :-D
Hij is hier een paar dagen geleden geweest. Een beetje praten en daarna zijn we iets gaan drinken. Meer kan ik eigenlijk voorlopig niet vertellen. Ik denk dat we gewoon allebei nog een beetje tijd nodig hebben om aan alles te wennen. Ik weet niet of iedereen dit zo wel zal snappen, maar ik heb geen zin om telkens over te stappen naar een andere relatie en ik wil deze beslissing dus meer dan doordacht nemen. Morgenmiddag komt hij hier eten en dan kunnen we weer tijd samen doorbrengen. Over een paar weken zien we wel hoe alles verloopt met 'ons'.
Zo, aan iedereen een dikke zoen...
En blijkbaar zijn de foto's weeral eens NIET gelukt.
Ik probeer ze er een andere keer erbij te steken.
Aja, nog één iets:
Gisteren en vandaag zijn de eerste dagen dat de aarde hier serieus begint op te warmen. Het zonnetje schijnt goed door. Alleen in de schaduw is het nog tamelijk koud, en is het toch wel nodig om een jas te dragen.
Groetjes !!!
hmmm, nu moet ik wel even nadenken :-)
Op de eerste plaats kwam natuurlijk proberen alles inorde te brengen om legaal hier te kunnen verblijven, alsook om hier mijn geld te kunnen verdienen.
Nu, vanmiddag, komt de huisbaas om me het huurcontract te laten ondertekenen. Met dit contract zal ik al een heel stuk verder geraken. Zoals mijn auto in het centrum parkeren, mijn verblijf volledig hier, in Firenze, hebben. Legaal kunnen beginnen werken, dingen zoals deze...
Gisteren heb ik mijn eerste werkdag gehad. Ik ging gaan solliciteren in een restaurant en mocht direct beginnen. Maar dan wel als 'propper'. Dit wil dus zeggen, door de straten lopen en aan de mensen reclame uitdelen zodat ze zeker zouden komen eten.
Een anderhalf uur heb ik dit moeten doen. Vandaag mocht ik terugkeren, maar ik heb geweigerd. Dit is een werk dat vooral studenten kunnen doen. Maar enkele uren werken en waar je eigenlijk niets moet doen. Op het eind van de maand zou ik zelf mijn huur er niet mee kunnen betalen. Het betaalde maar €6,50 per uur.
Vanavond mag ik naar een ander restaurant die me eventueel een full-time zou kunnen geven. En die ook beter betaald...
Voorlopig heb ik al een paar vrienden gemaakt. Ik probeer om de foto's erbij te steken, maar ik betwijfel of het ook deze keer weer zal lukken.
Kortom,
mijn dagen vul ik met werk zoeken, eten maken, huis op orde zetten en met mensen omgaan.
Nu het langverwachte moment... hoe ik vertel over Lorenzo :-D
Hij is hier een paar dagen geleden geweest. Een beetje praten en daarna zijn we iets gaan drinken. Meer kan ik eigenlijk voorlopig niet vertellen. Ik denk dat we gewoon allebei nog een beetje tijd nodig hebben om aan alles te wennen. Ik weet niet of iedereen dit zo wel zal snappen, maar ik heb geen zin om telkens over te stappen naar een andere relatie en ik wil deze beslissing dus meer dan doordacht nemen. Morgenmiddag komt hij hier eten en dan kunnen we weer tijd samen doorbrengen. Over een paar weken zien we wel hoe alles verloopt met 'ons'.
Zo, aan iedereen een dikke zoen...
En blijkbaar zijn de foto's weeral eens NIET gelukt.
Ik probeer ze er een andere keer erbij te steken.
Aja, nog één iets:
Gisteren en vandaag zijn de eerste dagen dat de aarde hier serieus begint op te warmen. Het zonnetje schijnt goed door. Alleen in de schaduw is het nog tamelijk koud, en is het toch wel nodig om een jas te dragen.
Groetjes !!!
maandag 4 februari 2008
eindelijk lukken de foto's - onderweg nog
aan 999km
besneeuwde bergen
fila
een 15km lange tunnel die €32 kost
eerste zon in ItalieZo goed als geinstalleerd
Haha...
Hier ben ik weer, in een volledig geinstalleerd huisje :-)
Ik kan nog steeds geen foto's uploaden. Volgens mij is de internetverbinding niet sterk genoeg. Ik gebruik voorlopig de niet-beveiligde verbinding van de buren. En mijn flatgenoten zit er voorlopig ook op (zoals altijd eigenlijk). En volgens mij is het te druk om grote bestanden door te sturen.
Vandaag zijn Marzio en ik gaan kijken om alles een beetje op orde te stellen.
We zijn naar de bank geweest om een rekening te openen, naar het politiebureau om een toelating te krijgen dat ik mijn auto mag parkeren in stad...
Maar als puntje bij paaltje komt, moet ik eerst ervoor zorgen dat ik mijn contract onderteken, wat ik morgen of overmorgen doe (dinsdag of woensdag dus). Met dat contract moet ik naar het stadhuis, om mijn residentie te verkrijgen. En pas dan kan ik een bankrekening openen en met mijn auto 'binnen' parkeren.
Nu, om nog even verder te gaan rond de administratieve kant, nu naar de financiele kant. Voorlopig zijn we vandaag naar 2 mensen gegaan die me kunnen helpen aan werk. Bij de ene zou ik vanaf volgende week een telefoontje mogen verwachten om te werken als opdienster, half-time. Bij de andere moet ik wachten tot eind maart, en kan ik zéker in zijn winkels werken, kledingwinkels: 'The End'.
Voorlopig hou ik even hier op om verder te zoeken want anders zal ik niet anders dan telefoontjes krijgen en ik heb dan niet veel zin om te zeggen dat ik niet kan. Ik wacht nog tot volgende week, en ik zie dan wel verder.
Hier in Firenze regent het nogal veel. Veel buien, zoals nu bijvoorbeeld. Maar gelukkig komt het zonnetje soms eens piepen :-)
Het is vreemd om in het Nederlands te praten nu voor mij, ook al is het nog maar een paar dagen dat ik hier ben. Maar in die paar dangen heb ik nog niet anders dan Italiaans gepraat, tenzij eens aan de telefoon.
Ik bel in de komende week nog eens naar paps. Het kost voor mij €0,10 per minuut, om te bellen naar een vaste telefoon. Dus eigelijk valt dat nog mee, hè!
Voor de rest moet je je geen zorgen maken, ik stel het heel goed hier. Gisteren nog een paar nieuwe mensen leren kennen. Wel Erasmusstudenten, maar het is leuk om ermee op te trekken.
Ik hoor jullie vlug...
En Elena :-D Ik ga es zoeken voor een jong gastje voor je :-P
Dikke zoen aan iedereen die ik liefheb!
Hier ben ik weer, in een volledig geinstalleerd huisje :-)
Ik kan nog steeds geen foto's uploaden. Volgens mij is de internetverbinding niet sterk genoeg. Ik gebruik voorlopig de niet-beveiligde verbinding van de buren. En mijn flatgenoten zit er voorlopig ook op (zoals altijd eigenlijk). En volgens mij is het te druk om grote bestanden door te sturen.
Vandaag zijn Marzio en ik gaan kijken om alles een beetje op orde te stellen.
We zijn naar de bank geweest om een rekening te openen, naar het politiebureau om een toelating te krijgen dat ik mijn auto mag parkeren in stad...
Maar als puntje bij paaltje komt, moet ik eerst ervoor zorgen dat ik mijn contract onderteken, wat ik morgen of overmorgen doe (dinsdag of woensdag dus). Met dat contract moet ik naar het stadhuis, om mijn residentie te verkrijgen. En pas dan kan ik een bankrekening openen en met mijn auto 'binnen' parkeren.
Nu, om nog even verder te gaan rond de administratieve kant, nu naar de financiele kant. Voorlopig zijn we vandaag naar 2 mensen gegaan die me kunnen helpen aan werk. Bij de ene zou ik vanaf volgende week een telefoontje mogen verwachten om te werken als opdienster, half-time. Bij de andere moet ik wachten tot eind maart, en kan ik zéker in zijn winkels werken, kledingwinkels: 'The End'.
Voorlopig hou ik even hier op om verder te zoeken want anders zal ik niet anders dan telefoontjes krijgen en ik heb dan niet veel zin om te zeggen dat ik niet kan. Ik wacht nog tot volgende week, en ik zie dan wel verder.
Hier in Firenze regent het nogal veel. Veel buien, zoals nu bijvoorbeeld. Maar gelukkig komt het zonnetje soms eens piepen :-)
Het is vreemd om in het Nederlands te praten nu voor mij, ook al is het nog maar een paar dagen dat ik hier ben. Maar in die paar dangen heb ik nog niet anders dan Italiaans gepraat, tenzij eens aan de telefoon.
Ik bel in de komende week nog eens naar paps. Het kost voor mij €0,10 per minuut, om te bellen naar een vaste telefoon. Dus eigelijk valt dat nog mee, hè!
Voor de rest moet je je geen zorgen maken, ik stel het heel goed hier. Gisteren nog een paar nieuwe mensen leren kennen. Wel Erasmusstudenten, maar het is leuk om ermee op te trekken.
Ik hoor jullie vlug...
En Elena :-D Ik ga es zoeken voor een jong gastje voor je :-P
Dikke zoen aan iedereen die ik liefheb!
zondag 3 februari 2008
Ellen - Nele ... één pot nat :-P
Hoihoi, hier ben ik dan weer...
Eindelijk in m'n huisje, zoals ik het zeggen mag...
Zoals sommigen ondertussen nu al weten, ik mocht Zwitserland niet binnen. Volgens hen te zwaar geladen. Zou dat wel kloppen, hih. Dus vlug in een tankstation een landskaart van Frankrijk gekocht en uiteindelijk via Lyon Italia bereikt.
Genoeg kosten gehad aan extra benzine, extra payages en extra tijd.
Na 13u onderweg, eindelijk Firenze bereikt, Waar Marzio me stond op te wachten.
Omdat het al zo laat was (lees 21:30), kon ik natuurlijk de huisbaas niet meer vragen om me het huisje te tonen. Eerste nacht dus in een jeugdherberg geslapen, niet ver van het jeugdherberg in October.
De volgende dag dan afspraak gemaakt met huisbaas en binnengegaan in het appartementje. Op het eerste zicht iets wat klein, maar nu besef ik maar al te goed dat het zeker groot genoeg is. Ik hoef alleen maar de straat door te lopen, en 5 minuten later kom ik regelrecht uit op de 'Ponte Vecchio'. Ik heb nog geen foto's genomen van het huisje, dat doe ik pas als alles echt inorde ligt. Is mooier om mee te showen e dan :-D
Maar om je al een beeld te geven: als je binnengaat, moet je eerst 1 verdiep de trap op. Aan de linkerkant is mijn voordeur. Je komt direct uit op een grote kamer, die is onderverdeeld in 2 slaapkamers via een grote kast. Ik woon dus samen met Marzio, een oude vriend van me, en dan is vandaag ook Nanda toegekomen. Een erasmusmeisje van Indonesie die blijft voor 6maanden. We hebben hier 4 grote kleerkasten en dan de kast die de 2 kamers onderscheid, die bestaat uit legplanken. Nadat je de ganse kamer doorloopt, kom je uit op de keuken en zo ook op de badkamer.
Gisteren heb ik 3 uur zitten kuisen aan de keuken. En me dan nog es 4 uur beziggehouden met alles een plaatsje te geven in de keuken. Het is er nu echt gezellig. Ook in de slaapkamers is het een huiselijke sfeer. In de kasten zelf, moet ik nog alles ophangen en dergelijke, maar dat komt wel nog.
Ik probeer nu al 2 dagen om foto's aan toe te voegen, maar blijkbaar gaat het internet niet rap genoeg. Morgen probeer ik nog eens.
Eindelijk in m'n huisje, zoals ik het zeggen mag...
Zoals sommigen ondertussen nu al weten, ik mocht Zwitserland niet binnen. Volgens hen te zwaar geladen. Zou dat wel kloppen, hih. Dus vlug in een tankstation een landskaart van Frankrijk gekocht en uiteindelijk via Lyon Italia bereikt.
Genoeg kosten gehad aan extra benzine, extra payages en extra tijd.
Na 13u onderweg, eindelijk Firenze bereikt, Waar Marzio me stond op te wachten.
Omdat het al zo laat was (lees 21:30), kon ik natuurlijk de huisbaas niet meer vragen om me het huisje te tonen. Eerste nacht dus in een jeugdherberg geslapen, niet ver van het jeugdherberg in October.
De volgende dag dan afspraak gemaakt met huisbaas en binnengegaan in het appartementje. Op het eerste zicht iets wat klein, maar nu besef ik maar al te goed dat het zeker groot genoeg is. Ik hoef alleen maar de straat door te lopen, en 5 minuten later kom ik regelrecht uit op de 'Ponte Vecchio'. Ik heb nog geen foto's genomen van het huisje, dat doe ik pas als alles echt inorde ligt. Is mooier om mee te showen e dan :-D
Maar om je al een beeld te geven: als je binnengaat, moet je eerst 1 verdiep de trap op. Aan de linkerkant is mijn voordeur. Je komt direct uit op een grote kamer, die is onderverdeeld in 2 slaapkamers via een grote kast. Ik woon dus samen met Marzio, een oude vriend van me, en dan is vandaag ook Nanda toegekomen. Een erasmusmeisje van Indonesie die blijft voor 6maanden. We hebben hier 4 grote kleerkasten en dan de kast die de 2 kamers onderscheid, die bestaat uit legplanken. Nadat je de ganse kamer doorloopt, kom je uit op de keuken en zo ook op de badkamer.
Gisteren heb ik 3 uur zitten kuisen aan de keuken. En me dan nog es 4 uur beziggehouden met alles een plaatsje te geven in de keuken. Het is er nu echt gezellig. Ook in de slaapkamers is het een huiselijke sfeer. In de kasten zelf, moet ik nog alles ophangen en dergelijke, maar dat komt wel nog.
Ik probeer nu al 2 dagen om foto's aan toe te voegen, maar blijkbaar gaat het internet niet rap genoeg. Morgen probeer ik nog eens.
woensdag 30 januari 2008
Ergens tussenin
Hier ben ik dan. Voorlopig tussen de twee landen in. Ik zit ergens dicht bij de grens van Zwitserland, in Mulhouse, Frankrijk dus. Een deftig hotelleke gevonden, Roi Soleil genaamd.
Voorlopig heb ik de luxe om naar 'den tv' te kijken, terwijl ik draadloop op internet kan en morgenochtend een douchke te pakken. Als ik uit het raam kijk, kan in uitkijken op mijn volgepropte auto.
Ik heb gisterenavond nog tal van smsjes gekregen van allemaal lieve lieve mensen. Bedankt daarvoor allemaal! Sorry dat ik voorlopig nog naar niet teveel heb teruggezonden, maar wou m'n geld een beetje sparen voor onderweg. Je begrijpt het wel :-)
Ook bedankt voor de kaartjes en de steun. Het is onbeschrijfelijk hoeveel dit allemaal voor met betekent.
Afscheid nemen was zwaar de laaste dagen, en vooral vanmorgen dan.
Voor de rest is de reis al zeer goed meegevallen. Nu heb ik iets van 650km erop zitten, en dat is zowat in het midden van mijn rit. Morgen nog een 30-tal km en ik zit in Zwitserland en daarna zal het wel vlug gaan.
Ik weet alvast dat ik in de goede richting uitga, want ik ben al tal van Italiaanse vrachtwagens tegengekomen! Zelf één waarvan het nummerplaat zélf geschreven was. Hih.
Julietje... Veel beterschap, en veel succes met Ellen ;)
Luxemburg
Moet Frankrijk voorstellen
Fiets mee
Volgepropte auto
Toch nog een beeeetje zich door de achterruit
Alles dik inorde
Hotelkamertje al helemaal ingepalmd
De auto door het vesterraam: rechts van de verlichtingspaal
Nog steeds alles inordeNog op het gemak naar televisie kijken en hopelijk vlug in slaap vallen. Morgen om 6:30 eruit.
Groetjes!
Abonneren op:
Posts (Atom)
